Ακούτε Κλασική Μουσική;

Δευτέρα 18 Ιανουαρίου 2016

KONTOGIORGOS GEORGE

Γιώργος Κοντογιώργος (1945-)

Γεννήθηκε: 28 Φεβρουαρίου, Λαμία (Ελλάδα)

Σπούδασε θεωρητικά της μουσικής με τον Αλέξανδρο Αινιάν , στο Δημοτικό Ωδείο Λαμίας. Συνέχισε και ολοκλήρωσε τις σπουδές του με τον ίδιο δάσκαλο στην Αθήνα, με ιδιαίτερο
ενδιαφέρον στη σύνθεση και την ενορχήστρωση . Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1960 και του 1970, έγραψε περισσότερες από 70 μπαλάντες και λαϊκά τραγούδια για δημοφιλείς τραγουδιστές . Μερικά από αυτά αποδείχθηκαν πολύ επιτυχής και δόθηκαν βραβεία. Επιπλέον, εργάστηκε ως ενορχηστρωτής μουσικής και διευθυντής ορχήστρας στο στούντιο των μεγάλων Ελληνικών Εταιρειών και διοργανώνονται πάνω από 250 τραγούδια από πολλούς άλλους συνθέτες .

Έγραψε μουσική για το θέατρο και 3ο Εθνικό ραδιοφωνικό κανάλι , εκτός από την μουσική για
τον κινηματογράφο και για την τηλεοπτική σειρά . Από το 1980 και μετά αφοσιώθηκε συστηματικά με τη σύνθεση της κλασικής μουσικής . Έχει πάρει πολλά βραβεία και διακρίσεις, συμπεριλαμβανομένου του πρώτου βραβείου του Κλασικού Μαρίμπα Λιγκ Διεθνή Διαγωνισμό Σύνθεσης, USA 2007, Ανταγωνισμού της Gardens Μουσική 3ο Διεθνές συνθέτη , Κρακοβία , Πολωνία 2006 και το Σε 27 Τεμάχια : Ο διαγωνισμός Hilary Hahn Encores , USA 2012 .

Οι συνθέσεις του έχουν παρουσιαστεί σε αίθουσες συναυλιών στην Ελλάδα , τον Καναδά , τη Φινλανδία , την Ιρλανδία, την Ιταλία, την Πολωνία , το Ηνωμένο Βασίλειο και τις Ηνωμένες Πολιτείες από σύνολα και ορχήστρες, συμπεριλαμβανομένου του Νέου Ελληνικού Κουαρτέτου και το Κουαρτέτο Εγχόρδων , την Καμεράτα Ορχήστρα των Φίλων της Μουσική , η οποία διεξήχθη από τον Αλέξανδρο Μυράτ (Ελλάδα), Ορχήστρα των Χρωμάτων του, διηύθυνε ο Μίλτος Λογιάδης (Ελλάδα), Ορχήστρα της Πάτρας, που πραγματοποιήθηκε από τον ίδιο (Ελλάδα) συνθέτη, η Ορχήστρα Δωματίου Ορφέας (Πολωνία), Φιλαρμονία Giuseppe Sinopoli , η οποία διεξήχθη από τον Silvio Bruni (Ιταλία ), το Tapiola Sinfonietta που διεξήχθη από τον David Caludio (Φινλανδία) και σολίστες όπως ο βαρύτονος Σπύρος Σακκάς (Ελλάδα), τα κρουστά Beverley Johnston (Καναδάς) και Δημήτρης Δεσύλλας (Ελλάδα), η βιολιστές Γιώργος Δεμερτζής και Sergiu Nastasa (Ελλάδα), η πιανίστα Μαρία Αστεριάδου (ΗΠΑ), οι κιθαρίστες Παύλος Κανελλάκης (Ιρλανδία) και Janne Malinen (Φινλανδία) και ο οργανίστας Paul Ayres (UK) . Πρεμιέρες της μουσικής του 2006-2012 περιλαμβάνουν χώρους όπως ο καθεδρικός ναός του Αγίου Γεωργίου (London , UK), το Μέγαρο Μουσικής Αθηνών (Αθήνα , Ελλάδα ) , Jagiellonian University Botanic Garden , Γαλικίας Μουσείο και του Αγίου Πέτρου και η Βασιλική Παύλου (Κρακοβία, Πολωνία), Basilica di San Lorenzo (Φλωρεντία, Ιταλία), Uxbridge Music Hall (Uxbridge, Οντάριο, Καναδάς), Crawford Δημοτική Πινακοθήκη (Cork, Ιρλανδία ), Sandy Ford Εκκλησία και Dublin City Gallery ο Hugh Lane (Δουβλίνο, Ιρλανδία), Tapiola Συναυλία Hall (Espoo - Ελσίνκι, Φινλανδία), Morphy Hall (Madison, Wisconsin, USA) και ο Jan Hus Presbyterian Church (Νέα Υόρκη, Νέα Υόρκη, Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής ).

Έργα: για σόλο Όργανα, Φωνητικά έργα, Κουαρτέτο Εγχόρδων, Ορχηστρικά σύνολα, Μουσική Δωματίου, για Συμφωνική Ορχήστρα και Κοντσέρτα για Πιάνο (The Aegean Concerto) και Κιθάρα και Ορχήστρα.

http://www.naxos.com/person/George_Kontogiorgos/197772.htm

George Kontogiorgos- Bio, Albums, Pictures – Naxos Classical Music.

naxos.com

http://listofcomposers.blogspot.gr/2014/02/kontogiorgos-george-1945.html

Dictionary Composers: Kontogiorgos, George (1945-)

listofcomposers.blogspot.se

****

Συνθέσεις:

http://www.reverbnation.com/.../14426320-string-quartet...

String Quartet No. 1 -Unicorn- 1st mvt. Adagio by George Kontogiorgos

reverbnation.com|Από eMinor

Before the rain starts

Duet for Violin and Piano, Awarded Honorable Mention in the "In 27 Pieces Hilary Hahn Encores Contest“

Αποθήκευση

SOUNDCLOUD.COM|ΑΠΟ GEORGE-KONTOGIORGOS

TCHAIKOVSKY, MAZEPPA

The Battle of Poltava, by Denis Martens the Younger, 1726

Myrto Zacharopoulou
6/11/2015

Pyotr Il'yich TCHAIKOVSKY(07-05-1840—06-11-1893).
Σαν σήμερα στις 6 Νοεμβρίου πέθανε ο μεγάλος αυτός ρομαντικός Ρώσος συνθέτης.
Τα αίτια του θανάτου του παραμένουν μέχρι σήμερα αδιευκρίνιστα.
Χολέρα ή αυτοκτονία είναι οι πιθανότερες εκδοχές.
Εκτός από τα υπέροχα ορχηστρικά του έργα ο Τσαϊκόφσκι μας άφησε παρακαταθήκη τρία μεγάλα έργα μπαλέτου ( Ωραία κοιμωμένη,Καρυοθραύστης Λίμνη των κύκνων),
Γιατί εκτός των άλλων ήταν ο πρώτος σημαντικός συνθέτης που καθιέρωσε το μπαλέτο σαν τέχνη ανεξάρτητη.
Αλλά συνέθεσε και αξιόλογες όπερες (Ευγένιος Ονιέγκιν,Ντάμα Πίκα,Γιολάντα,Μαζέππα...)
'Οπως και ο προκάτοχος του Glinka,,ταξίδεψε στη Δύση προκειμένου να ανακαλύψει νέες μορφολογικές και αρμονικές τεχνικές.
Ωστόσο το έργο του διακρίνεται για την υπέροχη μελωδικότητα του,το ασίγαστο πάθος και μια αδιόρατη μελαγχολία,που είναι χαρακτηριστικά της ιδιοσυγκρασίας του αλλά και γενικότερα της ρώσικης προέλευσης του.

Οpera MAZEPPA

Ο θρύλος του ευγενή Ivan Mazeppa ήταν ιδιαίτερα ελκυστικός στους ποιητές των αρχών του 19ου αιώνα. Συνθέτες του ίδιου αιώνα εμπνεύστηκαν με τη σειρά τους από αυτά τα ποιήματα.
Ο Liszt έγραψε το συμφωνικό ποίημα “Mazeppa”το 1851 πάνω στα δύο ομότιτλα ποιήματα του Lord Byron και Victor Hugo.
O Tchaikovsky αντίθετα εμπνεύστηκε την ομότιτλη όπερα από το αφηγηματικό ποίημα του Alexander Pushkin “Poltava”,που αναφέρεται στη μάχη της Πολτάβας.
H μάχη της Πολτάβας είναι η σημαντικότερη μάχη του Μεγάλου Βόρειου πολέμου.
Στις 8 Ιουλίου 1709,ο τσάρος Πέτρος Α! (Μέγας Πέτρος) νίκησε εκεί τον Κάρολο ΙΒ! της Σουηδίας και κατέστησε τη Ρωσία ηγεμονική δύναμη της περιοχής.
Ο Tchaikovsky έγραψε την όπερα “Mazeppa” πάνω σε λιμπρέτο του Victor Burenin αλλά και με την διαμόρφωση και συμμετοχή του ιδίου στο λιμπρέτο.
Η ιστορία εξελίσσεται στην Ουκρανία του 18ου αιώνα.
Είναι μια όπερα σε τρεις πράξεις(έξι σκηνές)
Πρωτοπαρουσιάστηκε στη Μόσχα στο θέατρο Μπολσόυ,στις 15 Φεβρουαρίου 1884.με τον Bogomir Korsov στο ρόλο του Μαζέππα.
Στο συμφωνικό ποίημα του Liszt το πρόσωπο του Μαζέππα παρουσιάζεται εξιδανικευμένο.
Αλλά και ο Δεκεμβριστής ποιητής Konstantin Releev στο ποίημα του “Voinarovski”τον επαινεί σε αντίθεση με τον Πούσκιν.
Στη μάχη της Πολτάβας ο φύλαρχος των Κοζάκων Μαζέππα,εικάζεται ότι αποστάτησε και πήγε με το μέρος των Σουηδών εναντίον του τσάρου.
Ο Πούσκιν και ο Τσαϊκόφσκι είναι σίγουρα με το μέρος του τσάρου από τον οποίο νικήθηκε ο Κοζάκος φύλαρχος.
Ο Πούσκιν πιστεύει πως ο Μαζέππα δεν ήταν τίποτε άλλο παρά ένας προδότης,φιλόδοξος γέρος που ερωτεύθηκε μια νεαρή κοπέλα την Μαρίγια ή Μαρία και την έκανε να τον ερωτευτεί και αυτή.
Δεν δίστασε μάλιστα να γίνει αιτία να εκτελεστεί ο πατέρας της κοπέλας Κοτσούμπεϋ επειδή εναντιώθηκε σε αυτό το γάμο και ήθελε να τον εκδικηθεί.
Κατά την εξέλιξη της ιστορίας ο Μαζέππα κρύβει από την Μαρίγια αυτά που συμβαίνουν με τον πατέρα της.
Η μητέρα της όμως μαθαίνει την αλήθεια και παρακαλεί τη κόρη της να σώσει το πατέρα της.
Οι δύο γυναίκες φθάνουν στο τόπο της εκτέλεσης τη στιγμή που ο Κοτσούμπεϋ σκοτώνεται.
Τέλος η τρίτη πράξη ξεκινά με ένα ιντερλούδιο του συνθέτη που αναπαριστά τη μάχη της Πολτάβας,με μία φρενήρη μουσική,γεμάτη εκρήξεις.
Στη τρίτη πράξη ο αποστάτης και νικημένος Μαζέππα ζητά καταφύγιο στο κατεστραμμένο σπίτι του Κοτσούμπεϋ,όπου συναντά τον Αντρέυ,τον νεαρό που ήταν ερωτευμένος από την αρχή με τη Μαρίγια και τον τραυματίζει θανάσιμα.
Τότε εμφανίζεται η Μαρίγια που έχει χάσει τα λογικά της και δεν αναγνωρίζει τον αγαπημένο της Μαζέππα.
Το τέλος της τρίτης πράξης είναι και η πιο συγκινητική σκηνή της όπερας.
Η στιγμή που ο ετοιμοθάνατος Αντρέυ της εξομολογείται για άλλη μια φορά τον έρωτα του.
Η Μαρίγια πιστεύει πως είναι ένα κουρασμένο παιδί και το νανουρίζει(Maria's Lullaby).

Πηγή Wiki

Ο Bogomir Korsov στο ρόλο του Μαζέππα,θέατρο Μπαλσόυ

στη Μόσχα στις 15 Φεβρουαρίου 1884,

όταν πρωτοπαρουσιάστηκε η όπερα.

Ολόκληρη η Όπερα

Η όπερα παίχθηκε το 1997 στο θέατρο Μαρίνσκι της Αγ.Πετρούπολης

υπό την καλλιτεχνική διεύθυνση του Valery Gergiev.

H παράσταση μεταφέρθηκε και στη Metropolitan

Opera της Ν.Υόρκης το 1998.

Ιστορική εγγραφή με γραμμόφωνο(1908), “Maria's Lullaby”

με τη Natalija Ermolenco-Yuzhina(1881-1937),

δραματική Ρωσίδα σοπράνο που μεσουρανούσε

στα θέατρα Μαρίνσκι και Μπολσόυ

στην εποχή της.

Μία εκδοχή του “Lullaby” στο τέλος της τρίτης πράξης,

με τη Ρωσίδα τραγουδίστρια της όπερας του θεάτρου

Μπολσόυ και σύζυγο του Μστισλάβ

Ροστρόποβιτς,Galina

Μια εξαιρετική ερμηνεία του “Lullaby” από τη διεθνούς

φήμης Βουλγάρα σοπράνο με τη δυνατή γεμάτη ενέργεια

και με μεγάλη έκταση φωνή, Ghena Dimitrova

(1941-2005).Το Lullaby με τη Dimitrova

αρχίζει στο 7.45'.

“Ο χορός των Κοζάκων” από τη πρώτη πράξη του έργου,

όπου μια ομάδα χωρικών χορεύει παραδοσιακούς

χορούς στο σπίτι του Κοτσούμπεϊ παρόντος

και του Μαζέππα.

ΣΟΦΟΚΛΗΣ, ΟΙΔΙΠΟΥΣ ΕΠΙ ΚΟΛΩΝΩ

Fulchran-Jean Harriet , Oedipus at Colonus, 1798, on canvas,
Cleveland Museum of Art

Επιμέλεια: De Profundis Ya
8/7/2015

Σοφοκλής: "Οιδίπους επί Κολωνώ". Ο Οιδίπους εξόριστος, συνοδευόμενος από την Αντιγόνη, φτάνει στον Κολωνό. (Απόσπασμα)

ΧΟΡΟΣ
Θέλω ν' ακούσω, φίλε,
σωστή την ιστορία
αυτή, που τόσο απλώθη
στον κόσμ' όλο κι' ακόμη
δε λησμονιέται διόλου.
ΟΙΔΙΠΟΥΣ
Ωιμέ!
ΧΟΡΟΣ
Παρακαλώ σε,
στρέξε.
ΟΙΔΙΠΟΥΣ
Ωχ, αλλοίμονό μου!
ΧΟΡΟΣ
Στρέξε· γιατί κ' εγώ
σ' ό,τι γυρεύεις στρέγω.
ΟΙΔΙΠΟΥΣ
Αντιστροφή α'
Έπαθα, φίλοι, συφορές, έπαθα αθέλητά μου
και μάρτυρας ο θεός μου·
μα κι' απ' αυτές δεν ήλθε
καμμιά με θέλησή μου.
ΧΟΡΟΣ
Όμως σε τι έχεις πάθει;
ΟΙΔΙΠΟΥΣ
Μ' έμπλεξε η πολιτεία
χωρίς να το γνωρίζω
σε μισητό κρεββάτι,
σε γάμους, που αφανίζουν.
ΧΟΡΟΣ
Αλήθεια, όπως μαθαίνω,
επήρες της μητέρας
το στυγερό κρεββάτι;
ΟΙΔΙΠΟΥΣ
Ωιμέ! θάνατος είναι
ν' ακούω τούτο, φίλε.
Όμως αυτές οι δύο
δικές μου είναι . . .
ΧΟΡΟΣ
Τι λες;
ΟΙΔΙΠΟΥΣ
Κόρες και δυο κατάρες!
ΧΟΡΟΣ
Ω Δία!
ΟΙΔΙΠΟΥΣ
Γεννήθηκαν
από την κοιλοπόνια
ίδιας στους τρεις μας μάννας.
ΧΟΡΟΣ
Στροφή β'
Είναι λοιπόν και κόρες σου και. . . (16)
ΟΙΔΙΠΟΥΣ
και δυο αδερφάδες.
του πατέρα
ΧΟΡΟΣ
Ωιμένα!
ΟΙΔΙΠΟΥΣ
και βέβαια ωιμένα!
αδιάκοπα χτυπήματα,
κακομοιριάς περίσσιας.

Οιδίπους επί Κολωνώ, απόσπασμα.
Μετάφραση: Ηλίας Βουτιερίδης
Πηγή: http://www.gutenberg.org/files/39382/39382-h/39382-h.htm

Antoni Brodowski, Oedipus and Antigone, oil on canvas, 191 × 293 cm, 1828. National Museum, Warsaw

Για το έργο αυτό του Σοφοκλή, συνέθεσαν έργα ο Rossini και ο Antonio Sacchini

Rossini

Antonio Sacchini, Oedipe a Colone
Όπερα του ANTONIO SACCHINI, με λιμπρέτο του Nicolas-François Guillard, βασισμένο στην ομώνυμη τραγωδία του Σοφοκλή. Η πρεμιέρα της δόθηκε στις 4 Ιανουαρίου 1786 για τα εγκαίνια του νέου θεάτρου των Βερσαλιών, στις Βερσαλίες, παρουσία του Βασιλιά Λουδοβίκου 16ου και της Μαρίας Αντουανέτας, χωρίς όμως επιτυχία. Ο λόγος της αποτυχίας μπορεί να ήταν η κακή ακουστική. Η Μαρία Αντουανέτα υποσχέθηκε στον Sacchini μια καλύτερη παραγωγή στο Fontainebleau, όμως δεν μπόρεσε να πραγματοποιηθεί.
Λέγεται, οτι η είδηση της ακύρωσης της παράστασης επιτάχυνε τον θάνατο του ήδη βαριά άρρωστου συνθέτη, στις 9 Οκτωβρίου 1786. Στη 1η Φεβρουαρίου1787 δόθηκε μια παράσταση από την Όπερα του Παρισιού στο θέατρο Théâtre de la Porte Saint-Martin και έγινε δεκτή με ενθουσιασμό. Έκτοτε έγινε από τα πιο δημοφιλή έργα για αρκετές δεκαετίες, φθάνοντας συνολικά σχεδόν στις 600 παραστάσεις από το 1844.

Jean-Antoine-Théodore Giroust, Cleveland Museum of Art, 1788, Dallas Museum of Art

H υπόθεση της τραγωδίας:

Η τραγωδία του Σοφοκλή «Οἰδίπους ἐπὶ Κολωνῷ», που παρουσιάστηκε στους Αθηναίους,πιθανόν 401 π.X από τον ομώνυμο εγγονό του (δηλαδή 5 χρόνια μετά το θάνατο του Σοφοκλή) πραγματεύεται το τέλος του βασιλιά Οιδίποδα.
Ο Οιδίπους, ο τυφλός και εξόριστος πρώην βασιλιάς της Θήβας, φτάνει μετά από περιπλάνηση στον Αθηναϊκό δήμο του Ίππιου Κολωνού, οδηγούμενος από την κόρη του Αντιγόνη. Κάθεται σ' ένα βράχο μέσα στο ιερό άλσος των Ευμενίδων και ανακαλύπτεται από κάποιο κάτοικο, που τον διώχνει. Ο Οιδίπους αρνείται να φύγει επικαλούμενος χρησμό, σύμφωνα με τον οποίο το μέρος αυτό θα είναι ο τόπος της τελικής του ανάπαυσης. Στο μεταξύ έρχεται εκεί και η άλλη κόρη του Οιδίποδα, η Ισμήνη. Ο Κολωνιάτης συγκεντρώνει τους γέροντες του τόπου. Αυτοί λυπούνται τον αδύναμο γέροντα και την κόρη του, αλλά, μόλις πληροφορούνται το όνομά του, τρομοκρατούνται και τον διατάζουν να φύγει. Ο Οιδίπους επικαλείται την Αθηναϊκή φιλοξενία και ζητά να συναντήσει τον βασιλιά της πόλης. Ο Θησέας φτάνει και ο Οιδίπους του ζητά προστασία όσο ζει και ταφή, όταν πεθάνει. Ο Θησέας του τα υπόσχεται. Έρχεται ο Κρέων και μετά την αποτυχία του να πείσει τον Οιδίποδα να τον ακολουθήσει στη Θήβα, απαγάγει τις κόρες του και είναι έτοιμος να πιάσει και τον Οιδίποδα. Τη στιγμή εκείνη επεμβαίνει ο Θησέας, κατακρίνει τις πράξεις του Κρέοντα και τον αναγκάζει να τον οδηγήσει στις κοπέλες. Πραγματικά σε λίγο επιστρέφει φέρνοντας μαζί του την Αντιγόνη και την Ισμήνη. Στην Αθήνα φτάνει ως ικέτης ο γιος του Οιδίποδα, Πολυνείκης, και επιθυμεί να δει τον πατέρα του και να του ζητήσει την βοήθειά του. Ο Οιδίπους αρνείται και τον διώχνει ρίχνοντάς του φοβερή κατάρα. Τότε ακούγεται κεραυνός και ο Οιδίπους καταλαβαίνει πως το τέλος του πλησιάζει. Ξεκινά για εκεί όπου θα συναντήσει τον θάνατο, ακολουθούμενος από τον Θησέα και τις κόρες του. Αποχαιρετά τα παιδιά του και προχωρά μαζί με τον Θησέα, που είναι ο μόνος που πρέπει να ξέρει τον τόπο ταφής του. Οι κόρες του θρηνούν τον χαμό του πατέρα τους, αλλά ο βασιλιάς της Αθήνας τους υπόσχεται κάθε φροντίδα για το μέλλον.

https://el.wikipedia.org/wiki/Οιδίπους_επί_Κολωνώ

Charles Jalabert, Oedipe et Antigone , 1842, on canvas ,
Musée des Beaux-Arts de Marseille

Όλη η παράσταση από το θέατρο της Επιδαύρου το 1976 σε σκηνοθεσία του Α. Μινωτή.

Η παράσταση μαγνητοσκοπήθηκε στο αρχαίο θέατρο της Επιδαύρου το 1976.
Παίζουν: Αλέξης Μινωτής, Όλγα Τουρνάκη, Ζώρας Τσάπελης, Μαρία Σκούντζου, Βασίλης Κανάκης, Γκίκας Μπινιάρης, Χρήστος Πάρλας, Στέλιος Βόκοβιτς.
Σκηνοθέτης: Αλέξης Μινωτής
Μετάφραση: Ιωάννης Γρυπάρης
Σκηνικά: Κλεόβουλος Κλώνης
Κοστούμια: Διονύσης Φωτόπουλος
Χορογραφία: Μαρία Χορς
Μουσική: Θόδωρος Αντωνίου
Μουσική διδασκαλία: Έλλη Νικολαΐδου.

Λιαντίνης: "Οιδίπους Τύρανος":
"Σοφοκλής, ο ποιητής των δύο Οι- διπόδων. Του Οιδίποδα Τυράννου που είναι της ζωής, και του Οιδίποδα επί Κολωνώ που είναι του θανάτου".

Πέμπτη 31 Δεκεμβρίου 2015

Η ΑΡΠΑΓΗ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ

Η απαγωγή της Ευρώπης.-Τοιχογραφία από την Οικία του Ιάσονα στην Πομπηία, 1ος αι. π.Χ. Νάπολη, Αρχαιολογικό Μουσείο Νάπολης

Επιμέλεια: Rania Alfa
20/3/2015

Η αρπαγή της Ευρώπης. Μετόπη από το ναό της Ήρας στο
Σελινούντα της Σικελίας, 6ος αι. π.Χ. Παλέρμο, Regional
Archaeological Museum

Αρπαγή της Ευρώπης.
Vouet, Simon, 1640 Thyssen-Bornemisza Museum

Η αρπαγή της Ευρώπης από τον Darius Milhaud, μονόπρακτη όπερα την οποία συνέθεσε εμπνευσμένος από το μύθο της αρπαγής της Ευρώπης, L' Enlévement d' Europe op 94 (1927) πάνω σε λιμπρέτο του Henri Hoppenot.

Σάββατο 19 Δεκεμβρίου 2015

ANTONIO VIVALDI

ANTONIO VIVALDI

ΑΦΙΕΡΩΜΑ

Antonio Lucio Vivaldi 4 March 1678 – 28 July 1741

ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΑΠΟ

ΤΑ ΜΕΛΗ ΤΗΣ ΟΜΑΔΑΣ

"ΑΚΟΥΤΕ ΚΛΑΣΙΚΗ ΜΟΥΣΙΚΗ; ΕΓΩ ΑΚΟΥΩ"

Alexandra Goritsopoulou

Μοτέτο, γραμμένο το 1735 πάνω σε λατινικό κείμενο αγνωστου συγγραφέα

«Σ αυτό τον κόσμο δεν υπάρχει αληθινή ειρήνη, ελεύθερη από πίκρα. Αγνή και ειλικρινής (ειρήνη) υπάρχει μόνο σε σένα, γλυκέ Χριστέ μου»

Nulla in mundo pax sincera

sine felle; pura et vera,

dulcis Jesu, est in te.

Τρίτη 15 Δεκεμβρίου 2015

BEDŘICH SMETANA

ΑΦΙΕΡΩΜΑ

Bedřich Smetana 2 March 1824 – 12 May 1884

ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΑΠΟ

ΤΑ ΜΕΛΗ ΤΗΣ ΟΜΑΔΑΣ

"ΑΚΟΥΤΕ ΚΛΑΣΙΚΗ ΜΟΥΣΙΚΗ; ΕΓΩ ΑΚΟΥΩ"

Christos Sipsis

Nikolaos Ahtaris

Tanja Pavlovic

“My intention was to paint a tone picture of my life. The first movement depicts my youthful leanings toward art, the Romantic atmosphere, the inexpressible yearning for something I could neither express nor define, and also a kind of warning of my future misfortune . . . The long insistent note in the finale owes its origin to this. It is the fateful ringing in my ears of the high-pitched tones which in 1874 announced the beginning of my deafness. I permitted myself this little joke, because it was so disastrous to me. The second movement, a quasi- polka, brings to mind the joyful days of youth when I composed dance tunes and was known everywhere as a passionate lover of dancing. The third movement . . . reminds me of the happiness of my first love, the girl who later became my wife. The fourth movement describes the discovery that I could treat national elements in music and my joy in following this path until it was checked by the catastrophe of the onset of my deafness, the outlook into the sad future, the tiny rays of hope of recovery, but remembering all the promise of my early career, a feeling of painful regret.”

True to his words, the quartet spans a wide range of distinctive music featuring Bohemian dance in the polka of the second movement and a tender love song to his departed first wife in the third movement. But the two outer movements vividly express in music what Smetana could only hint at in his literary explanation. The quartet opens with some of the most dramatic and unforgettable music found throughout the chamber literature: a devastating theme of tragic fate that dominates the first movement, goes dormant, and reappears in the coda of the finale. After the dance, the love song, and the initial robust brightness of the fourth movement sonata, this autobiographical quartet catches up to the reality of Smetana’s contemporaneous life. Introduced by a pregnant silence, then a disturbing high-pitched harmonic in the first violin, the dark and inevitable theme of catastrophic fate returns to finish the narrative, not with a grand, conclusive cadence, but with a fadeout, the sound gradually disappearing from our ears just as it must have for Smetana himself.

1919 illustrated cover of the score of Bedrich Smetana's The Bartered Bride

Kostas Bernidakis

Μαρία Κλωνάρη

Nicoletta Basili

ΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ

ΑΦΙΕΡΩΜΑ
Δημήτρης Μητρόπουλος 1 Μαρτίου 1896 - 2 Νοεμβρίου 1960

ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΑΠΟ

ΤΑ ΜΕΛΗ ΤΗΣ ΟΜΑΔΑΣ

"ΑΚΟΥΤΕ ΚΛΑΣΙΚΗ ΜΟΥΣΙΚΗ; ΕΓΩ ΑΚΟΥΩ"

Alexandra Michopoulou

Pavlost Gpa .

Με πιάνει απελπισία για τον μικρο και φτωχό τοπο που με ανάγκασε να εκπατριστώ και να μενω στην ξενιτιά για να μπορέσω να κανω χρήση του ταλέντου που μου χάρισε ο θεος.
"Δ. ΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΣ"

----------------------------------------------

120 δολάρια το δευτερόλεπτο για τον Δημήτρη Μητρόπουλο.

«Ψάχνοντας με μεγάλη υπομονή κατάφερα να βρω έστω και λί γα ντοκουμέντα» λέει ο σκηνοθέτης Γιώργος Σκεύας για τον Δημήτρη Μητρόπουλο, για το θέμα του ντοκυμαντέρ του «Γυμνά χέρια». «Σε σχέση με τους άλλους μαέστρους είναι απίστευτο το πόσο φτωχό είναι το υλικό για τον Μητρόπουλο.Δεν ξέρω αν υπάρχει εξήγηση γι΄ αυτό.Δεν υπάρχουν ολόκληρα έργα που να τα διευθύνει- και ας ήταν διευθυντής της Φιλαρμονικής της Νέας Υόρκης».

Αυτό είναι κάτι που βλέπουμε ακόμη και στη δισκογραφία του Μητρόπουλου. « Σαν να μην του άρεσε να ηχογραφεί» συνεχίζει με πάθος ο Σκεύας. « Ηταν του ζωντανού.» Εκεί άλλωστε βλέπει κανείς το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό του Μητρόπουλου ως μαέστρου. «Γιατί ενώ υπάρχει ο Μπερνστάιν και φυσικά ο Μπρούνο Μάλερ που έχουν ηχογραφήσει όλον τον Μάλερ,ο Μητρόπουλος ήταν εκείνος που τον “επέβαλε” από το 1938-39 στη Μινεάπολη,ενώ αργότερα έπαιξε για πρώτη φορά την Εκτη στη Νέα Υόρκη.Τα κατάφερε με θυσία και προσπάθεια».

Το γεγονός ότι ο Μητρόπουλος δεν ηχογραφούσε πολύ ενδεχομένως να συνέβαλε αρνητικά στην υστεροφημία του, αναφέρει ο Γ. Σκεύας. «Μόλις τα τελευταία 15 χρόνια έχουν εμφανιστεί ζωντανές ηχογραφήσεις,οπότε μας δόθηκε η δυνατότητα να τον παρακολουθήσουμε- κυρίως μέσα από κάποιες τηλεοπτικές καταγραφές».

Από εκεί αντλείται το « αδιανόητου κόστους υλικό » για τα «Γυμνά χέρια», όπως το αποκαλεί ο σκηνοθέτης. Αδιανόητο; Για ποιον λόγο; Διότι 120 δολάρια το δευτερόλεπτο(!) μαθαίνουμε ότι πουλάει η Αμερική τον Δημήτρη Μητρόπουλο. Τόσο αντιστοιχεί σε ένα δευτερόλεπτο οπτικοακουστικού υλικού με τον έλληνα μαέστρο να διευθύνει τη Φιλαρμονική της Νέας Υόρκης. Ο Σκεύας το πλήρωσε προκειμένου να καταφέρει να υλοποιήσει το όραμά του στο οποίο περιλαμβάνονται σπάνια αποσπάσματα από την αμερικανική περίοδο του Μητρόπουλου. Εν τέλει ο σκηνοθέτης βρήκε υλικό- έστω λίγο.

απο αρθρο της: Μυρτώς Λοβέρδου, στο ΒΗΜΑ

Stathis Gotsis

Για να το λέει ο Στραβίνσκυ κάτι ήξερε πάρα πάνω από εμάς τους κοινούς θνητούς! Η καλύτερη εκτέλεση του 3ου Κοντσέρτου για πιάνο του Prokofiev με τον Δημήτρη Μητρόπουλο στο podium και σολίστ στο πιάνο!

Tanja Pavlovic

Pagkratis Pagkrati

Sofia Kouvari

Το συγκεκριμένο απόσπασμα είναι από την συναυλία της 2ης Οκτωβρίου 1955. Ένα έξτρα πρωινό κονσέρτο.... στο οποίο το κοινό αποθεώνει τον Δημήτρη Μητρόπουλο και την ορχήστρα.. Ένα πραγματικά ηχητικό ντοκουμέντο ιστορικής μουσικής αξίας.

Katerina Moraitou

De Profundis Ya

Μητρόπουλος 1958, παγκόσμια πρεμιέρα της όπερας "Vanessa" του Samuel Barber

Μητρόπουλος 1954, πρεμιέρα (για πρώτη φορά στη δύση) της10η Συμφωνίας του Schostakovich στην Αμερική

ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΕΦΕΡΗΣ, ΧΡΗΣΤΟΣ ΣΑΜΑΡΑΣ

Χρήστος Σαμαράς

Επιμέλεια: Kiriaki Chrysanidou

20/9/2015

Άραγε λέμε την αλήθεια;
Δεν τ’ ακούς; Δεν το βλέπεις; Ιπαλνεμοχουάνι!
Μόνο που ονειρευόμαστε·
κι όλα μας φαίνουνται λέπια ονείρου.
Κανείς δε λέει την αλήθεια σ’ αυτό τον τόπο.

Ποίημα Ναχουάτλ *
Γιώργος Σεφέρης
(Βουρλά, Σμύρνη 13 Μαρτίου 1900 – Αθήνα 20 Σεπτεμβρίου 1971)
ΤΕΤΡΑΔΙΟ ΓΥΜΝΑΣΜΑΤΩΝ, Β΄
Ε΄. ΜΕΤΑΦΡΑΣΕΙΣ (1968 – 1970)

~ Ο Χρήστος Σαμαράς,εμπνευσμένος από τους στίχους του Σεφέρη, συνθέτει το 1987 το έργο "ΤΡΕΙΣ ΜΟΥΣΙΚΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ" για χορωδία a capella. Το ακούμε από τη Χορωδία "Α Capella" του Μουσικού Σχολείου Δράμας (3:48-5:11).

* Η γλώσσα Ναχουάτλ (προφέρεται Νáhuatl),που σημαίνει η "καθαρή γλώσσα" είναι μια γλώσσα που ομιλείται από 1,5 εκατομμύριο στο Μεξικό. Είναι απόγονος της γλώσσας που μιλούσαν οι Αζτέκοι,οι Τολτέκοι και ίσως ο λαός της πόλης Τεοτιχουακάν.
(http://www.glossesweb.com/2011/04/blog-post.html)

Όταν άρχισα να μεγαλώνω με βασάνιζαν τα δέντρα
γιατί χαμογελάτε; πήγε ο νους σας στην άνοιξη που είναι σκληρή για τα μικρά παιδιά;
μ’ άρεσαν πολύ τα πράσινα φύλλα
νομίζω πως έμαθα λίγα γράμματα γιατί το στουπόχαρτο πάνω στο θρανίο μου ήταν κι εκείνο πράσινο
με βασάνιζαν οι ρίζες των δέντρων όταν μέσα στη ζεστασιά τού χειμώνα ερχόντανε να τυλιχτούν γύρω στο κορμί μου
δεν έβλεπα άλλα όνειρα σαν ήμουν παιδί·
έτσι γνώρισα το κορμί μου.

Παιδί
ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΕΦΕΡΗΣ /ΤΕΤΡΑΔΙΟ ΓΥΜΝΑΣΜΑΤΩΝ /
Ο κ. Στράτης Θαλασσινός περιγράφει έναν άνθρωπο