Ακούτε Κλασική Μουσική;: ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τετάρτη 9 Μαρτίου 2016

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΗ ΓΥΝΑΙΚΑ

8 Μαρτίου 2016

ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ

ΑΠΟ ΤΑ ΜΕΛΗ ΤΗΣ ΟΜΑΔΑΣ

"ΑΚΟΥΤΕ ΚΛΑΣΙΚΗ ΜΟΥΣΙΚΗ; ΕΓΩ ΑΚΟΥΩ"

Christos Sipsis

Natsos George

Andronikos Babatsikos

Natsos George

De Porfundis Ya

Η Σαπφώ καθισμένη διαβάζει ένα ποίημά της στις μαθήτριές της

Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο

Σαπφώ, 6ος αι. π.Χ.
«Ομορφόθρονη αθάνατη Αφροδίτη,
κόρη του Δία, σου δέομαι, δολοπλέχτρα,
με πίκρες και καημούς μη, Δέσποινα,
παιδεύεις την ψυχή μου.
Μα έλα μου, αν και κάποτε από πέρα
το κάλεσμά μου όμοιο, αγροικώντας,
ήρθες, το πατρικό παλάτι αφήνοντας,
και το χρυσό σου αμάξι
ζεύοντας. κι όμορφα στρουθιά πετώντας
γοργά στη γή σ΄εφέρανε τη μαύρη
παντ΄απ΄τον ουρανό με φτεροκόπημα
πυκνό μες΄τον αιθέρα.
Κι΄ως έφτασαν ταχιά, χαμογελώντας
με την αθάνατη όψη, ω μακαρία,
με ρώτησες σαν τι και πάλι να 'παθα
τι σε καλώ κοντά μου.
Τι λαχταρά η ψυχή μου η φρενιασμένη
τόσο πολύ να γίνει: -Ποιον και πάλι
θες η Πειθώ να΄φέρω στην αγάπη σου;
Σαπφώ, ποιός σ' αδικάει;
Γιατί αν φεύγει, γοργά από πίσω θα 'ρθει,
κι΄αν δεν παίρνει σου δώρα, θα σου φέρει.
τωρ΄αν δεν σ΄αγαπάει, θα σ΄αγαπήσει
και δίχως να το θέλεις.
Ω! έλα μου και τώρα, κι΄απ΄τις μαύρες
τις έγνοιες λύσε με, και ό,τι ν΄αληθέψει
ποθεί η ψυχή μου, τέλεσ' το, κι΄ατή σου
συ γίνε ο βοηθός μου.»

(Μετάφραση ο Π. Λεκατσάς)
Πηγή: Κορδάτος, «Η Σαπφώ και οι κοινωνικοί αγώνες στη Λέσβο»

Η Σαπφώ έγραψε αυτό το ποίημα όταν ο Κερκύλας που τον είχε παντρευτεί και είχε κάνει μια κόρη μαζί του την άφησε και έφυγε. Έτσι η ερωτευμένη Σαπφώ απελπισμένη απευθύνεται και παρακαλεί την Αφροδίτη. Δεν αποκλείεται όμως το ποίημα να γράφτηκε για τον Φάωνα, γιατί το λεξικό του Σουϊδα αναφέρει: «.…. δι΄ έρωτα Φάωνος του Μυτιληναίου εκ του Λευκάτου κατεπόντησεν εαυτήν»

GOUNOD, SAPHO
Είναι η πρώτη όπερα του Gounod. Η ιστορία της βασίστηκε σε θρύλους για τον έρωτα της Σαφπώς για τον Φάωνα και την αυτοκτονία της, πέφτοντας από το ακρωτήριο Λευκάτα της Λευκάδας, όταν ο Φάων τη πρόδωσε. Το λιμπρέτο έγραψε ο Emile Augier και η πρεμιέρα του δόθηκε στις 16 Απριλίου 1851.

Mina Dakou

Η Αντιγόνη Γκόνη είναι «αναμφίβολα ένα από τα πιο συναρπαστικά ταλέντα των ημερών μας» όπως έχει χαρακτηριστεί από το «Guitar Review.»

H Ελληνίδα σολίστ, Αντιγόνη Γκόνη απολαμβάνει μια πραγματικά διεθνή καριέρα σε ένα μεγάλο γεωγραφικό εύρος που περιλαμβάνει Ευρώπη, Ρωσία, Αμερική και Άπω Ανατολή, τόσο δίνοντας ατομικά ρεσιτάλ, όσο και συμπράττοντας με ορχήστρες ως σολίστ.

To 1995 στην ήδη μεγάλη λίστα της από διεθνείς διακρίσεις και βραβεία προστέθηκε και το πρώτο βραβείο του «Ιδρύματος Κιθάρας της Αμερικής», (Guitar Foundation of America (GFA), καθιστώντας τη ως την πρώτη και μοναδική Ελληνίδα σολίστ κλασικής κιθάρας που έλαβε αυτή τη διάκριση.

Το Volterra Project δημιουργήθηκε με πρωτοβουλία της Αντιγόνης Γκόνη το 2007, με σκοπό να υπάρξει ένα μη ανταγωνιστικό σεμινάριο κιθάρας που να καλύπτει όλες τις πτυχές της τέχνης του επαγγελματία μουσικού, και λαμβάνει χώρα κάθε καλοκαίρι στη Villa di Scornello στην καρδιά της Τοσκάνης.

De Profundis Ya

Hildegard von Bingen, μινιατούρα, 1220-1230

Η αγία HILDEGARD von BINGEN, ή Σίβυλλα του Ρήνου: Ταλαντούχα ποιήτρια και συνθέτρια (συνέθεσε μουσική για 77 από τα λυρικά της ποιήματα/Symphonia Armonie celestium revelationum), συγγραφέας θεολογικών, επιστημονικών και ιατρικών κειμένων (με δύο πραγματείες πάνω στην ιατρική και τη φυσική ιστορία) , φιλόσοφος, Χριστιανή μυστικίστρια, Βενεδικτίνα ηγουμένη, οραματίστρια και τελειωμό δεν έχει ο κατάλογος.... Το 1150 ίδρυσε το μοναστήρι στο Rupertsberg και το 1165 ένα στο Eibingen.

Γεννήθηκε το 1098 από ευγενείς γονείς στο Böckelheim (Δυτική Γερμανία) και πέθανε το 1179. Σπούδασε στο μοναστήρι των Βενεδεκτίνων στο Disibodenberg δίπλα στη μοναχή Jutta. Ήταν 15 χρονών όταν χρίστηκε μοναχή και στα 43 της μίλησε στον εξομολογητή της για τα οράματα που είχε από παιδί. Αυτός με τη σειρά του ανέφερε το γεγονός στον Αρχιεπίσκοπο του Mainz, η επιτροπή των θεολόγων επιβεβαίωσε την αυθεντικότητα των οραμάτων της Hildegard, και έτσι διορίστηκε ένας μοναχός (ο Volmar) για να την βοηθήσει να τα καταγράψει.

Η καταγραφή του έργου, με το όνομα Scivias ("Scito vias Domini" "Know the Ways of the Lord") (1141-1152), αποτελείται από 26 οράματα που είναι προφητικά και αποκαλυπτικά. Είναι το πρώτο της χειρόγραφο έργο για τα οράματά της (έγραψε άλλα δύο), όπου τις 35 μικρογραφίες επιτήρησε η ίδια. Το βιβλίο τυπωμένο ανέρχεται σε 600 σελίδες! Αποτελείται από 3 μέρη. Το τελευταίο μέρος περιλαμβάνει 14 τραγούδια, μαζί με ένα μέρος του μουσικού δράματος που εκδόθηκε αργότερα με το όνομα Ordo Virtutum.

Το Ordo Virtutum (έργο των Αρετών), είναι μια από τις πιο γνωστές συνθέσεις της, γραμμένο μάλλον γύρω στα 1151. Το ηθογραφικό αυτό έργο αποτελείται από μονοφωνικές μελωδίες που αφορούν την ανθρώπινη ψυχή και 16 αρετές. Υπάρχει επίσης και ένα ομιλούμενο μέρος για τον Σατανά. Οι μελετητές υποστηρίζουν ότι τον ρόλο του διαβόλου θα τον έπαιζε ο Volmar (μοναχός και δάσκαλος της Hildegard), ενώ η Hildegard και οι μοναχές θα έπαιζαν τα μέρη της Ψυχής και των Αρετών.

Είναι το πιο παλιό ηθογραφικό μουσικό έργο που σώζεται μέχρι τις μέρες μας.

Tanja Pavlovic

Ljubica Marić

Ljubica Μάριτς (1909-2003) ήταν η πρώτη γυναίκα συνθέτρια, και
πρώτη γυναίκα που αποφοίτησε σύνθεση στη Σερβία.
Ξεκίνησε να παίζει βιολί στην ηλικία των 11 ετών,και σύντομα άρχισε να συνθετει. Ήταν επίσης ζωγράφος και έγραφε ποίηση.
Αποφοίτησε στο μουσικό σχολείο στο Βελιγράδι, σε δύο τμήματα: βιολί και σύνθεση.
Την πρώτη σύνθεση έγραψε σε ηλικία 19 ετών κάτω από την επιρροή της σλάβικης μουσικής.Ειναι το "Λαχτάρα για τα κορίτσια" για την ανδρική χορωδία.

Στο Κρατικό Ωδείο της Πράγας, έκανε την διατριβή με την εξαιρετική σύνθεση της:
"Σονάτα Φαντασία"οπου έκανε και τις μεταπτυχιακές σπουδές. Έχει συμμετάσχει σε πολλά διεθνή φεστιβάλ και κέρδισε σημαντικά βραβεία. Οι συνθέσεις της έχουν εκτιμηθεί σε όλη την Ευρώπη. Η μουσική της έχει περιγραφεί ως ένα μείγμα μεσαιωνικής και σύγχρονης μουσικής, και ταυτόχρονα αντικατοπτρίζει τον αντίκτυπο της σερβικής παράδοσης και της Ευρωπαϊκής ροές. Το 1963 εξελέγη αναπληρωτής, και το 1981ως τακτικό μέλος της Σερβικής Ακαδημίας Επιστημών και Τεχνών.

Ljubica Marić - Sonata fantazija (Sonata fantasia)

Μαρία Κλειδά

Jacqueline du Pre

Alfa Centauri

Μαρία Κλειδά

Maria Callas

Ελένη Μαλιγκούρα

Oleg Kagan plays Gubaidulina Offertorium

Kostas Bernidakis

Πάνος Ερμείδης

H Imogen Holst (1907-1984) [κόρη του Gustav Holst (1874-1934)]
στο έργο Phantasy Quartet (1928)

Πάνος Ερμείδης

Chin Unsuk (1961-), Six Piano Études [απουσιάζει η 5η,

συμπεριλαμβάνεται ως σχόλιο]

Κυριακή 7 Φεβρουαρίου 2016

JOHANN STRAUSS I Sr

ΑΦΙΕΡΩΜΑ
Johann Strauss I (Sr. the Elder, the Father) 14 March 1804 – 25 September 1849

ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΑΠΟ

ΤΑ ΜΕΛΗ ΤΗΣ ΟΜΑΔΑΣ

"ΑΚΟΥΤΕ ΚΛΑΣΙΚΗ ΜΟΥΣΙΚΗ; ΕΓΩ ΑΚΟΥΩ"

Christos Sipsis

Mary Galanaki Kalkouni

Σάββατο 6 Φεβρουαρίου 2016

HENRY PURCELL

ΑΦΙΕΡΩΜΑ
Henry Purcell 7 March 1659 – 21 November 1695

ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΑΠΟ

ΤΑ ΜΕΛΗ ΤΗΣ ΟΜΑΔΑΣ

"ΑΚΟΥΤΕ ΚΛΑΣΙΚΗ ΜΟΥΣΙΚΗ; ΕΓΩ ΑΚΟΥΩ"

Konstantinos Papanikolaou

JOSEPH - MAURICE RAVEL

ΑΦΙΕΡΩΜΑ

Joseph-Maurice Ravel 7 March 1875 – 28 December 1937

ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΑΠΟ
ΤΑ ΜΕΛΗ ΤΗΣ ΟΜΑΔΑΣ
"ΑΚΟΥΤΕ ΚΛΑΣΙΚΗ ΜΟΥΣΙΚΗ; ΕΓΩ ΑΚΟΥΩ"

Gaspard de la nuit: Trois poèmes pour piano d'après Aloysius Bertrand Σουίτα για σόλο πιάνο του Ραβέλ, γραμμένο το 1908. Αποτελείται από 3 μέρη και το κάθε μέρος είναι βασισμένο σε ποίηση του Aloysius Bertrand (Ondine, Le gibet, Scarbo). Η πρεμιέρα του δόθηκε στις 9 Ιανουαρίου 1909. Το 3ο μέρος, Scarbo, θεωρείται ότι είναι το δυσκολότερο κομμάτι (από τεχνικής άποψης) που γράφτηκε ποτέ.

Elpida Nousa

Τα "Δυο Εβραϊκά τραγούδια" για φωνή και πιάνο,είναι έργα,που το κείμενό τους είναι παρμένο από τη Βίβλο.Το πρώτο ,με τίτλο "Kaddisch", ακούγεται σε δυο γλώσσες,στα Αραμαϊκά και στα Γαλλικά.Το ακούμε από την C.Bartoli στα αραμαϊκά.

Σταματίνα Αργυριάδου

Tanja Pavlovic

Themis Kontogouris

Δευτέρα 1 Φεβρουαρίου 2016

LUDWIG van BEETHOVEN

17/12/2015 ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟΝ ΜΠΕΤΟΒΕΝ

ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ

ΑΠΟ ΤΑ ΜΕΛΗ ΤΗΣ ΟΜΑΔΑΣ

"ΑΚΟΥΤΕ ΚΛΑΣΙΚΗ ΜΟΥΣΙΚΗ; ΕΓΩ ΑΚΟΥΩ"

Christos Sipsis

Camelia Boutsaki

Stathis Gotsis

Το Τριπλό Κοντσέρτο του Μπετόβεν, τριπλή χαρά! Όταν μάλιστα είναι υπό την μπαγκέτα ενός καθ' ύλην αρμόδιου και τρεις από τους μεγαλύτερους σολίστ όλων των εποχών! Ευτυχία!

Athanasios Samaras

Beethoven - Symphony No 4 in B flat major - Daniel Barenboim
με την West-Eastern Divan Orchestra, BBC Proms 2012.

Lydia Sketo

Aggeliki Papadopoulou

De Profundis Ya

https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/4/4c/IMSLP19389-PMLP01607-Symphony_No.9%2C_Op.125_Beethoven.pdf
Symphony No.9, Op.125 (Beethoven, Ludwig van), Complete Manuscript.
Πατώντας το λινκ και ρολάροντας, όλη η χειρόγραφη παρτιτούρα του Beethoven της 9ης Συμφωνίας.
22 Φεβρουαρίου 1841.
Βρίσκεται στη Berlin State Library

Alfa Centauri

De Profundis Ya

Ah perfido
Ω ύπουλε, άπιστε,
βάρβαρε προδότη, φεύγεις;
Και είναι αυτό το τελευταίο σου αντίο;
....
Δείξε έλεος, μη μ΄αποχαιρετάς
αγαπημένε μου
Θα πεθάνω από θλίψη

Πρόκειται για μια γυναίκα προδομένη από τον εραστή της, που εκφράζει τα δυνατά και ανάμεικτα συναισθήματά της. Ζητά την τιμωρία του από τον Θεό, μετά τον λυπάται, θέλει να πεθάνει η ίδια...
Σύνθεση του 1805 σε στίχους του Metastasio. Η άρια, παίχτηκε σε μαραθώνιο πρόγραμμα στις 22 Δεκεμβρίου 1808, στο Theater an der Wien και παρουσιάστηκαν μόνο πρεμιέρες με έργα του συνθέτη. Η Συναυλία κράτησε περισσότερο από 4 ώρες.
Το πρόγραμμα:
1. Η 6η Συμφωνία
2. Η άρια "Ah, perfido", Op. 65
3. Gloria από τη Λειτουργία σε C major
4. Το 4ο Κονσέρτο για πιάνο με τον ίδιο
Διάλειμμα
6. Η 5η Συμφωνία
7. Sanctus και Benedictus από την Λειτουργία σε C major
8. Σόλο πιάνο όπου ο Beethoven αυτοσχεδίασε
9. Choral Fantasy

Tanja Pavlovic

ΣΟΝΑΤΕΣ ΤΟΥ ΜΠΕΤΟΒΕΝ
(λιστα/ολες οι σονατες)

Ελένη Αποστολίδου

Δημήτρης Μπούκουρας

Αντώνης Μπαλάσκας

Myrto Zacharopoulou

H μοναδική όπερα του μεγάλου συνθέτη!!!

Myrto Zacharopoulou

Kostas Bernidakis

Katerina Moraitou

Πάνος Ερμείδης

Aspa Ragousi

Σάββατο 19 Δεκεμβρίου 2015

ANTONIO VIVALDI

ANTONIO VIVALDI

ΑΦΙΕΡΩΜΑ

Antonio Lucio Vivaldi 4 March 1678 – 28 July 1741

ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΑΠΟ

ΤΑ ΜΕΛΗ ΤΗΣ ΟΜΑΔΑΣ

"ΑΚΟΥΤΕ ΚΛΑΣΙΚΗ ΜΟΥΣΙΚΗ; ΕΓΩ ΑΚΟΥΩ"

Alexandra Goritsopoulou

Μοτέτο, γραμμένο το 1735 πάνω σε λατινικό κείμενο αγνωστου συγγραφέα

«Σ αυτό τον κόσμο δεν υπάρχει αληθινή ειρήνη, ελεύθερη από πίκρα. Αγνή και ειλικρινής (ειρήνη) υπάρχει μόνο σε σένα, γλυκέ Χριστέ μου»

Nulla in mundo pax sincera

sine felle; pura et vera,

dulcis Jesu, est in te.

Τρίτη 15 Δεκεμβρίου 2015

BEDŘICH SMETANA

ΑΦΙΕΡΩΜΑ

Bedřich Smetana 2 March 1824 – 12 May 1884

ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΑΠΟ

ΤΑ ΜΕΛΗ ΤΗΣ ΟΜΑΔΑΣ

"ΑΚΟΥΤΕ ΚΛΑΣΙΚΗ ΜΟΥΣΙΚΗ; ΕΓΩ ΑΚΟΥΩ"

Christos Sipsis

Nikolaos Ahtaris

Tanja Pavlovic

“My intention was to paint a tone picture of my life. The first movement depicts my youthful leanings toward art, the Romantic atmosphere, the inexpressible yearning for something I could neither express nor define, and also a kind of warning of my future misfortune . . . The long insistent note in the finale owes its origin to this. It is the fateful ringing in my ears of the high-pitched tones which in 1874 announced the beginning of my deafness. I permitted myself this little joke, because it was so disastrous to me. The second movement, a quasi- polka, brings to mind the joyful days of youth when I composed dance tunes and was known everywhere as a passionate lover of dancing. The third movement . . . reminds me of the happiness of my first love, the girl who later became my wife. The fourth movement describes the discovery that I could treat national elements in music and my joy in following this path until it was checked by the catastrophe of the onset of my deafness, the outlook into the sad future, the tiny rays of hope of recovery, but remembering all the promise of my early career, a feeling of painful regret.”

True to his words, the quartet spans a wide range of distinctive music featuring Bohemian dance in the polka of the second movement and a tender love song to his departed first wife in the third movement. But the two outer movements vividly express in music what Smetana could only hint at in his literary explanation. The quartet opens with some of the most dramatic and unforgettable music found throughout the chamber literature: a devastating theme of tragic fate that dominates the first movement, goes dormant, and reappears in the coda of the finale. After the dance, the love song, and the initial robust brightness of the fourth movement sonata, this autobiographical quartet catches up to the reality of Smetana’s contemporaneous life. Introduced by a pregnant silence, then a disturbing high-pitched harmonic in the first violin, the dark and inevitable theme of catastrophic fate returns to finish the narrative, not with a grand, conclusive cadence, but with a fadeout, the sound gradually disappearing from our ears just as it must have for Smetana himself.