Ακούτε Κλασική Μουσική;

Τετάρτη 9 Μαρτίου 2016

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΗ ΓΥΝΑΙΚΑ

8 Μαρτίου 2016

ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ

ΑΠΟ ΤΑ ΜΕΛΗ ΤΗΣ ΟΜΑΔΑΣ

"ΑΚΟΥΤΕ ΚΛΑΣΙΚΗ ΜΟΥΣΙΚΗ; ΕΓΩ ΑΚΟΥΩ"

Christos Sipsis

Natsos George

Andronikos Babatsikos

Natsos George

De Porfundis Ya

Η Σαπφώ καθισμένη διαβάζει ένα ποίημά της στις μαθήτριές της

Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο

Σαπφώ, 6ος αι. π.Χ.
«Ομορφόθρονη αθάνατη Αφροδίτη,
κόρη του Δία, σου δέομαι, δολοπλέχτρα,
με πίκρες και καημούς μη, Δέσποινα,
παιδεύεις την ψυχή μου.
Μα έλα μου, αν και κάποτε από πέρα
το κάλεσμά μου όμοιο, αγροικώντας,
ήρθες, το πατρικό παλάτι αφήνοντας,
και το χρυσό σου αμάξι
ζεύοντας. κι όμορφα στρουθιά πετώντας
γοργά στη γή σ΄εφέρανε τη μαύρη
παντ΄απ΄τον ουρανό με φτεροκόπημα
πυκνό μες΄τον αιθέρα.
Κι΄ως έφτασαν ταχιά, χαμογελώντας
με την αθάνατη όψη, ω μακαρία,
με ρώτησες σαν τι και πάλι να 'παθα
τι σε καλώ κοντά μου.
Τι λαχταρά η ψυχή μου η φρενιασμένη
τόσο πολύ να γίνει: -Ποιον και πάλι
θες η Πειθώ να΄φέρω στην αγάπη σου;
Σαπφώ, ποιός σ' αδικάει;
Γιατί αν φεύγει, γοργά από πίσω θα 'ρθει,
κι΄αν δεν παίρνει σου δώρα, θα σου φέρει.
τωρ΄αν δεν σ΄αγαπάει, θα σ΄αγαπήσει
και δίχως να το θέλεις.
Ω! έλα μου και τώρα, κι΄απ΄τις μαύρες
τις έγνοιες λύσε με, και ό,τι ν΄αληθέψει
ποθεί η ψυχή μου, τέλεσ' το, κι΄ατή σου
συ γίνε ο βοηθός μου.»

(Μετάφραση ο Π. Λεκατσάς)
Πηγή: Κορδάτος, «Η Σαπφώ και οι κοινωνικοί αγώνες στη Λέσβο»

Η Σαπφώ έγραψε αυτό το ποίημα όταν ο Κερκύλας που τον είχε παντρευτεί και είχε κάνει μια κόρη μαζί του την άφησε και έφυγε. Έτσι η ερωτευμένη Σαπφώ απελπισμένη απευθύνεται και παρακαλεί την Αφροδίτη. Δεν αποκλείεται όμως το ποίημα να γράφτηκε για τον Φάωνα, γιατί το λεξικό του Σουϊδα αναφέρει: «.…. δι΄ έρωτα Φάωνος του Μυτιληναίου εκ του Λευκάτου κατεπόντησεν εαυτήν»

GOUNOD, SAPHO
Είναι η πρώτη όπερα του Gounod. Η ιστορία της βασίστηκε σε θρύλους για τον έρωτα της Σαφπώς για τον Φάωνα και την αυτοκτονία της, πέφτοντας από το ακρωτήριο Λευκάτα της Λευκάδας, όταν ο Φάων τη πρόδωσε. Το λιμπρέτο έγραψε ο Emile Augier και η πρεμιέρα του δόθηκε στις 16 Απριλίου 1851.

Mina Dakou

Η Αντιγόνη Γκόνη είναι «αναμφίβολα ένα από τα πιο συναρπαστικά ταλέντα των ημερών μας» όπως έχει χαρακτηριστεί από το «Guitar Review.»

H Ελληνίδα σολίστ, Αντιγόνη Γκόνη απολαμβάνει μια πραγματικά διεθνή καριέρα σε ένα μεγάλο γεωγραφικό εύρος που περιλαμβάνει Ευρώπη, Ρωσία, Αμερική και Άπω Ανατολή, τόσο δίνοντας ατομικά ρεσιτάλ, όσο και συμπράττοντας με ορχήστρες ως σολίστ.

To 1995 στην ήδη μεγάλη λίστα της από διεθνείς διακρίσεις και βραβεία προστέθηκε και το πρώτο βραβείο του «Ιδρύματος Κιθάρας της Αμερικής», (Guitar Foundation of America (GFA), καθιστώντας τη ως την πρώτη και μοναδική Ελληνίδα σολίστ κλασικής κιθάρας που έλαβε αυτή τη διάκριση.

Το Volterra Project δημιουργήθηκε με πρωτοβουλία της Αντιγόνης Γκόνη το 2007, με σκοπό να υπάρξει ένα μη ανταγωνιστικό σεμινάριο κιθάρας που να καλύπτει όλες τις πτυχές της τέχνης του επαγγελματία μουσικού, και λαμβάνει χώρα κάθε καλοκαίρι στη Villa di Scornello στην καρδιά της Τοσκάνης.

De Profundis Ya

Hildegard von Bingen, μινιατούρα, 1220-1230

Η αγία HILDEGARD von BINGEN, ή Σίβυλλα του Ρήνου: Ταλαντούχα ποιήτρια και συνθέτρια (συνέθεσε μουσική για 77 από τα λυρικά της ποιήματα/Symphonia Armonie celestium revelationum), συγγραφέας θεολογικών, επιστημονικών και ιατρικών κειμένων (με δύο πραγματείες πάνω στην ιατρική και τη φυσική ιστορία) , φιλόσοφος, Χριστιανή μυστικίστρια, Βενεδικτίνα ηγουμένη, οραματίστρια και τελειωμό δεν έχει ο κατάλογος.... Το 1150 ίδρυσε το μοναστήρι στο Rupertsberg και το 1165 ένα στο Eibingen.

Γεννήθηκε το 1098 από ευγενείς γονείς στο Böckelheim (Δυτική Γερμανία) και πέθανε το 1179. Σπούδασε στο μοναστήρι των Βενεδεκτίνων στο Disibodenberg δίπλα στη μοναχή Jutta. Ήταν 15 χρονών όταν χρίστηκε μοναχή και στα 43 της μίλησε στον εξομολογητή της για τα οράματα που είχε από παιδί. Αυτός με τη σειρά του ανέφερε το γεγονός στον Αρχιεπίσκοπο του Mainz, η επιτροπή των θεολόγων επιβεβαίωσε την αυθεντικότητα των οραμάτων της Hildegard, και έτσι διορίστηκε ένας μοναχός (ο Volmar) για να την βοηθήσει να τα καταγράψει.

Η καταγραφή του έργου, με το όνομα Scivias ("Scito vias Domini" "Know the Ways of the Lord") (1141-1152), αποτελείται από 26 οράματα που είναι προφητικά και αποκαλυπτικά. Είναι το πρώτο της χειρόγραφο έργο για τα οράματά της (έγραψε άλλα δύο), όπου τις 35 μικρογραφίες επιτήρησε η ίδια. Το βιβλίο τυπωμένο ανέρχεται σε 600 σελίδες! Αποτελείται από 3 μέρη. Το τελευταίο μέρος περιλαμβάνει 14 τραγούδια, μαζί με ένα μέρος του μουσικού δράματος που εκδόθηκε αργότερα με το όνομα Ordo Virtutum.

Το Ordo Virtutum (έργο των Αρετών), είναι μια από τις πιο γνωστές συνθέσεις της, γραμμένο μάλλον γύρω στα 1151. Το ηθογραφικό αυτό έργο αποτελείται από μονοφωνικές μελωδίες που αφορούν την ανθρώπινη ψυχή και 16 αρετές. Υπάρχει επίσης και ένα ομιλούμενο μέρος για τον Σατανά. Οι μελετητές υποστηρίζουν ότι τον ρόλο του διαβόλου θα τον έπαιζε ο Volmar (μοναχός και δάσκαλος της Hildegard), ενώ η Hildegard και οι μοναχές θα έπαιζαν τα μέρη της Ψυχής και των Αρετών.

Είναι το πιο παλιό ηθογραφικό μουσικό έργο που σώζεται μέχρι τις μέρες μας.

Tanja Pavlovic

Ljubica Marić

Ljubica Μάριτς (1909-2003) ήταν η πρώτη γυναίκα συνθέτρια, και
πρώτη γυναίκα που αποφοίτησε σύνθεση στη Σερβία.
Ξεκίνησε να παίζει βιολί στην ηλικία των 11 ετών,και σύντομα άρχισε να συνθετει. Ήταν επίσης ζωγράφος και έγραφε ποίηση.
Αποφοίτησε στο μουσικό σχολείο στο Βελιγράδι, σε δύο τμήματα: βιολί και σύνθεση.
Την πρώτη σύνθεση έγραψε σε ηλικία 19 ετών κάτω από την επιρροή της σλάβικης μουσικής.Ειναι το "Λαχτάρα για τα κορίτσια" για την ανδρική χορωδία.

Στο Κρατικό Ωδείο της Πράγας, έκανε την διατριβή με την εξαιρετική σύνθεση της:
"Σονάτα Φαντασία"οπου έκανε και τις μεταπτυχιακές σπουδές. Έχει συμμετάσχει σε πολλά διεθνή φεστιβάλ και κέρδισε σημαντικά βραβεία. Οι συνθέσεις της έχουν εκτιμηθεί σε όλη την Ευρώπη. Η μουσική της έχει περιγραφεί ως ένα μείγμα μεσαιωνικής και σύγχρονης μουσικής, και ταυτόχρονα αντικατοπτρίζει τον αντίκτυπο της σερβικής παράδοσης και της Ευρωπαϊκής ροές. Το 1963 εξελέγη αναπληρωτής, και το 1981ως τακτικό μέλος της Σερβικής Ακαδημίας Επιστημών και Τεχνών.

Ljubica Marić - Sonata fantazija (Sonata fantasia)

Μαρία Κλειδά

Jacqueline du Pre

Alfa Centauri

Μαρία Κλειδά

Maria Callas

Ελένη Μαλιγκούρα

Oleg Kagan plays Gubaidulina Offertorium

Kostas Bernidakis

Πάνος Ερμείδης

H Imogen Holst (1907-1984) [κόρη του Gustav Holst (1874-1934)]
στο έργο Phantasy Quartet (1928)

Πάνος Ερμείδης

Chin Unsuk (1961-), Six Piano Études [απουσιάζει η 5η,

συμπεριλαμβάνεται ως σχόλιο]

Παρασκευή 4 Μαρτίου 2016

ΚΑΡΥΟΘΡΑΥΣΤΗΣ

Seventeen year old Sergei Legat appeared as the Nutcracker,

twelve year old Stanislava Stanislavovna Belinskaya

as Clara, and an unidentified child dancer

as a Gingerbread Man.

Επιμέλεια: Kiriaki Chrysanidou
4/12/2014

Καρυοθραύστης, μπαλέτο του Pyotr Ilyich Tchaikovsky

"Snowflakes" Mariinsky Ballet

Η κ. Μαρία Περκουλίδου σημειώνει στο πρόγραμμα του Μεγάρου:

"Το λιμπρέτο βασίστηκε στο παραμύθι Ο Καρυοθραύστης και ο βασιλιάς των ποντικιών του Ερνστ Τίοντορ Αμαντέους Χόφμαν, που διασκευάστηκε από τον Αλέξανδρο Δουμά. Την αξεπέραστη χορογραφία, που ακόμα χρησιμοποιείται ως βάση από τους εκάστοτε χορογράφους, υπέγραψε ο Μαριούς Πετιπά.

Η ιστορία διαδραματίζεται την Παραμονή των Χριστουγέννων, σε μια γερμανική πόλη, όπου η μικρή Κλάρα περιμένει το δώρο από τον νονό της. Ανοίγοντάς το βλέπει με έκπληξη ένα στρατιωτάκι που χρησιμεύει ως καρυοθραύστης. Όταν όλοι οι καλεσμένοι φεύγουν, η Κλάρα μπαίνει στο σαλόνι για να κοιμίσει το στρατιωτάκι της. Καθώς το ρολόι χτυπά μεσάνυχτα, το κορίτσι αποκοιμιέται και μεταφέρεται σε έναν παραμυθένιο κόσμο, όπου τα παιγνίδια ζωντανεύουν και δίνουν μάχη με τους τεράστιους ποντικούς που εισβάλλουν στο δωμάτιο. Σε αυτή τη μάχη ο Καρυοθραύστης αναδεικνύεται νικητής και μεταμορφώνεται σε έναν όμορφο πρίγκιπα.

Στη δεύτερη πράξη παρακολουθούμε την Κλάρα και τον Πρίγκιπα-Καρυοθραύστη να κάνουν ένα μαγικό ταξίδι, πρώτα στη χώρα της Βασίλισσας του Χιονιού και έπειτα στη χώρα των Ζαχαρωτών και της Νεράιδας Ζαχαρένιας. Το όνειρο δεν κρατάει πολύ. Καθώς ξημερώνουν Χριστούγεννα, η μικρή Κλάρα ξυπνάει και ανακαλύπτει ότι ο γοητευτικός πρίγκιπας των ονείρων της έχει μεταμορφωθεί ξανά στον καρυοθραύστη που της χάρισε ο νονός της."
** Οι φωτογραφίες είναι από την πρεμιέρα του έργου που δόθηκε στο θέατρο Μαριίνσκι στην Αγία Πετρούπολη, το Δεκέμβριο του 1892.

(πηγές :
wikipedia & http://lonestarconcerto.blogspot.gr/…/its-nutcracking-time.…)

From the Mariinsky Theatre in St Petersburg, December 2012
Valery Gergiev - conductor
Vasily Vainonen - choreography
Benjamin Tyrrell - stage and costumes

Nutcracker, Baryshnikov Kirkland 2act, part 4 Grand Pas de Deux

Τρίτη 1 Μαρτίου 2016

ANASTASSIOU CHRISTOS

Ο Χρήστος Αναστασίου γεννήθηκε στην Aθήνα (27-7-1955). Σπούδασε Aνώτερα Θεωρητικά και πήρε τα πτυχία, Αρμονίας, Αντίστιξης, Φούγκας, Ενορχήστρωσης και Ενοργάνωσης Πνευστών Οργάνων.

Από το 1986 έως το 1990 μελέτησε κινησιολογία και Δ/νση Oρχήστρας με τον Λευτέρη Xαλκιαδάκη.

Συνέχισε τις σπουδές του στη Σύνθεση και στη Δ/νση Oρχήστρας με τον Θόδωρο Aντωνίου (Eθνικό Ωδείο, Δίπλωμα 1991, άριστα παμψηφεί).

Oλοκλήρωσε τις σπουδές του στη Σύνθεση, Aνάλυση, Διεύθυνση Oρχήστρας και Ηλεκτρονική Μουσικής στο Πανεπιστήμιο Τεχνών του Βελιγραδίου, απ’ όπου και αποφοίτησε με Master of Arts (ΜΑ) (υψηλότερη βαθμολογία και διάκριση) με τους, Srdjan Hofman, Zoran Erić and Raiko Maksimovic.

Μελέτησε επί σειρά ετών ηλεκτρικό μπάσο, κοντραμπάσο και πιάνο και ασχολήθηκε συστηματικά με τη μελέτη της Modern Jazz (σύνθεση και ενορχήστρωση).

Συμμετείχε σε πολλά σεμινάρια Σύγχρονης Μουσικής στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.
Παρακολούθησε τον κύκλο σεμιναρίων Μουσικής Πληροφορικής στο Κέντρο Σύγχρονης Μουσικής
Έρευνας (Κ.ΣΥ.Μ.Ε.), σε συνεργασία με το Κέντρο Μουσικής έρευνας του Πανεπιστημίου
Columbia με θέμα "Μουσική μέσω προγραμματισμού" (1991-93) όπου και παρουσίασε πολλά έργα
σε διάφορες συναυλίες ηλεκτρονικής μουσικής στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.

Έχει διευθύνει διάφορα μουσικά σύνολα σε συναυλίες και σε ηχογραφήσεις σε διάφορα studio.
Έχει δώσει επανειλημμένα διαλέξεις και έχει διδάξει σε σεμινάρια σύνθεσης για τη Σύγχρονη Μουσική στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, όπου έχει παρουσιάσει έργα ελλήνων και ξένων συνθετών.

Βραβεύτηκε και διακρίθηκε σε διεθνείς διαγωνισμούς Σύνθεσης -
(1990 Διεθνής Διαγωνισμός Σύνθεσης ALEA III, με το έργο «Anakyklisis» για 16 εκτελεστές Bοστόνη 1990,
διεθνής Διαγωνισμός Σύνθεσης OLYMPIA του A’ Προγράμματος της Eλληνικής Pαδιοφωνίας με το έργο «Nomos» για κουαρτέτο εγχόρδων Αθήνα 1991,
Φεστιβάλ σύγχρονης μουσικής του Bελιγραδίου, με το έργο «Variations for solo guitar» 1994, διαγωνισμός Σύγχρονης Μουσικής Taukay' στην Ιταλία με το έργο «Anima Mundi» (mixed media, έργο 50 λεπτών, για ψηφιακό play – back, δύο αφηγητές, οπτικά μέσα και χοροθεατρική ομάδα, πάνω σε Ορφικά κείμενα, 2008).

Ως συνθέτης ασχολήθηκε με όλα σχεδόν τα σύγχρονα μουσικά ρεύματα και το συνθετικό του έργο περιλαμβάνει πάνω από 120 έργα όπως, κουαρτέτα εγχόρδων, κοντσέρτα για διάφορα όργανα και ορχήστρα, έργα ορχήστρας δωματίου και συμφωνικής μουσικής, έργα για φωνή και σόλο όργανα, χορωδιακή μουσική, μουσική για θέατρο και τηλεόραση και έργα ηλεκτρονικής μουσικής.

Έργα του έχουν εκτελεστεί στην Eλλάδα και σε άλλες χώρες της Eυρώπης και των ΗΠΑ, σε φεστιβάλ, κοντσέρτα και συναυλίες οργανικής και χορωδιακής μουσικής. Πολλά από αυτά είναι αναθέσεις και παραγγελίες μουσικών οργανισμών και άλλων φορέων της Eλλάδος και του εξωτερικού (Ένωση Eλλήνων Mουσουργών, Ένωση Γιουγκοσλάβων και Bούλγαρων Συνθετών, διαφόρες ορχήστρες και μουσικά σύνολα, Mέγαρο Mουσικής Aθηνών, ALEA III, Città di Udine
και κ.α.

Διετέλεσε καλλιτεχνικός διευθυντής και δίδαξε σε Ωδεία στην Aθήνα και στην περιφέρεια (Δωρικό Ωδείο, Ωδείο Nέας Tέχνης, Δημοτικό Ωδείο Iωαννίνων, Δημοτικό. Ωδείο Σοφάδων Kαρδίτσας, Ωδείο Κλασικής και Σύγχρονης Μουσικής, Πρότυπο Ωδείο Aνατολικής Aττικής, Συμφωνικό Ωδείο, Ωδείο Athenaeum, Δημοτικό Ωδείο Περιστερίου).Διδάσκει Aνώτερα Θεωρητικά και Σύνθεση σε διάφορα Ωδεία στην Αθήνα.

Είναι μέλος της καλλιτεχνικής επιτροπής του Ηρωδείου (από το 2010) στο Υπουργείο Πολιτισμού.
Aπό το 1994 είναι τακτικό μέλος της Ένωσης Eλλήνων Mουσουργών.
Έργα του εκδίδονται από τους μουσικούς οίκους, Musica – Ferrum και BabelScores

Πηγή: https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A7%CF%81%CE%AE%CF%83%CF%84%CE%B7%CF%82:%CE%A7%CF%81%CE%AE%CF%83%CF%84%CE%BF%CF%82_%CE%A3%CF%80._%CE%91%CE%BD%CE%B1%CF%83%CF%84%CE%B1%CF%83%CE%AF%CE%BF%CF%85

***

Nikolaos Katsoulis http://listofcomposers.blogspot.gr/.../christos...

Dictionary Composers: Anastassiou, Christos (1955-)

listofcomposers.blogspot.com

***

Epigrams for Chamber Orchestra

Athens 2004

Stochasmos for Solo Flute

In Se for Solo Flute

Diastasis for Chamber Orchestra
Boston 2006 ALEA III
Cond. Theodore Antoniou

Δευτέρα 29 Φεβρουαρίου 2016

LUCIA di LAMMERMOORE-DONIZETTI

Gaetano Donizetti (Portrait by Giuseppe Rillosi)
Museo del Teatro alla Scala

Επιμέλεια: Myrto Zacharopoulou
29/11/2014

Gaetano DONIZETTI (29 Nοεμβρίου 1797-8 Απριλίου 1848).

Σαν σήμερα γεννήθηκε στο Μπέργκαμο της Λομβαρδίας ο μεγάλος αυτός Ιταλός συνθέτης της όπερα “belcanto” και πολύπλευρος δραματουργός.

Συνέθεσε πάνω από 70 όπερες τα δύο τρίτα από τις οποίες είναι opera serie ή semiserie (σοβαρές ή ημισοβαρές),επίσης καντάτες για σόλο φωνή,θρησκευτικά έργα,τραγούδια,ορχηστρικά έργα και έργα μουσικής δωματίου μεταξύ των οποίων 18 κουαρτέτα για έγχορδα.

Παιδί φτωχής οικογένειας δείχνει από πολύ μικρό να έχει κλίση στη μουσική γεγονός που ωθεί τον θείο του να χρηματοδοτήσει τα πρώτα του μαθήματα.Η άφιξη στο Μπέργκαμο του Johann Simon Mayr(1763-1845) είναι καταλυτική για την μετέπειτα πορεία του μικρού Γκαετάνο.Σε ηλικία εννέα ετών παρακολουθεί δωρεάν μαθήματα που παραδίδει ο Γερμανός μουσικός στον ναό της Santa Maria Maggiore τα λεγόμενα lezioni caritatevoli.O Mayr αναγνωρίζοντας τις εκπληκτικές του ικανότητες μεσολαβεί να τον δεχθούν στο μουσικό λύκειο της Μπολόνιας όπου συνεχίζει τις σπουδές του με τον δάσκαλο του Rossini πατέρα Stanislao Mattei.Mόλις ένα χρόνο αργότερα γράφει την πρώτη του όπερα “Πυγμαλίων”.

Στη συνέχεια ξεκίνησε γράφοντας ορχηστικά έργα.
Η παρουσίαση της πρώτης του όπερας “Zaraida di Granata” στη Ρώμη το 1822,τράβηξε την προσοχή του διάσημου ιμπρεσάριου Ντομένικο Μπαρμπάια καί έγινε αιτία στο εφεξής να αφιερωθεί ο Donizetti κυρίως στην όπερα.
Η διεθνής αναγνώριση ήρθε το 1830 με την “Anna Bolena”στο Μιλάνο.
Ακολούθησαν και άλλες επιτυχίες όπως το“L'Elisir d'amore”στο Μιλάνο το 1832,'”Lucrezia Borgia” στο Μιλάνο το 1833 και “Lucia di Lammermoor”το 1835 στη Νάπολη.
Δεν σημείωσαν επιτυχία όλες του οι όπερες όταν παρουσιάστηκαν για πρώτη φορά.

Η όπερα του “Maria Stuarda” το 1834 στη Νάπολη ήταν παταγώδης απoτυχία.
Μετά την σύνθεση και άλλων ανάλογων έργων με την ίδια τύχη και λόγω του πρόωρου θανάτου της γυναίκας του ο συνθέτης εγκαταστάθηκε (όπως ο Bellini και ο Rossini) στο Παρίσι όπου γνώρισε γρήγορα την επιτυχία με τις όπερες “La fille du regiment”,”La favorite” το 1840,που τότε ο Berlioz έκανε λόγο για μία πραγματική “εισβολή”.
Από εκεί και πέρα,λόγω προβλημάτων υγείας ο Donicetti είχε κάποιες περιόδους δημιουργικής έμπνευσης(“Linda di Chamonix”,1842 και “Don Pascuale”το 1843.Η τελευταία δεκαετία της ζωής του σημαδεύτηκε από την επιδείνωση της σύφιλης από την οποία έπασχε και που ήταν η αιτία θανάτου του στο Μπέργκαμο.Στην αρχή νοσηλευόταν σε ένα σανατόριο και στη συνέχεια διέμενε σε φίλους του που τον συνέδραμαν μέχρι τον θάνατο του.

Opera “LUCIA di LAMMERMOORE”
“Λουτσία ντι Λαμερμούρ”
H απόλυτη μουσική έκφραση της τρέλας.....και η αποθέωση του έρωτα.....
Mία τραγική όπερα (dramma tragico) σε τρείς πράξεις
και επτά σκηνές,σε λιμπρέτο του Σαλβατόρε Καμμαράνο. Το λιμπρέτο βασίζεται στο μυθιστόρημα του Sir Walter Scott,
“The pride of Lammermoor” (η νύφη του Lammermoor) που λέγεται πως πρόκειται για πραγματική ιστορία.

To έργο διαδραματίζεται στη Σκωτία του 17ο αιώνα με τους βίαιους πολέμους και τα φέουδα.
O συγγραφέας W.Scott είχε συμβάλλει με τα μυθιστορήματα του στις αρχές του 19ου αιώνα,στον καθορισμό της ταυτότητας της Σκωτίας,που η ιστορία και ο πολιτισμός της αποτελούσε θέμα προσφιλές στους τότε Ευρωπαίους.
Η ιστορία αφορά την συναισθηματικά εύθραυστη Lucy Ashton (Lucia) που η οικογένεια της βρίσκεται σε διαμάχη με την οικογένεια του αγαπημένου της.Από τη μια πλευρά οι προτεστάντες Ashtons και από την άλλη οι Ravenswoods οι καθολικοί υποστηρικτές της Queen Mary της Σκωτίας.
Σύμφωνα με την υπόθεση του έργου ο Ενρίκο σκοπεύει να παντρέψει την αδελφή του Λουτσία με τον Αρτούρο.

Όμως αυτή αγαπάει τον Εντγκάρντο(Edgar του Ravenswood),τον άσπονδο εχθρό της οικογένειας.
Παραπλανημένη από ένα ψεύτικο γράμμα που την κάνει να πιστέψει πως ο αγαπημένος της δεν είναι πιστός συμφωνεί να παντρευτεί τον Αρτούρο έναν άνθρωπο τον οποίο απεχθάνεται.
Όταν επιστρέφει ο αθώος Εντγκάρντο από μία πολιτική αποστολή, την καταριέται.Η Λουτσία και ενώ είναι σε εξέλιξη οι εορταστικές εκδηλώσεις του γάμου της,τρελαίνεται,και εμφανίζεται μπροστά στους καλεσμένους με ένα αιματοβαμμένο λευκό φόρεμα κρατώντας ένα μαχαίρι με το οποίο σκότωσε τον άνδρα της. Φαντάζεται ότι παντρεύεται τον Εντγκάρντο,ονειρεύεται την συγνώμην του και εύχεται να πεθάνει.

Όταν μαθαίνει τον θάνατο της ο Εντγκάρντο αυτοκτονεί,ώστε να μπορούν να ενωθούν στον ουρανό.
Στην πρώτη παρουσίαση του έργου στις 26 Σεπτεμβρίου 1835 στο θέατρο San Carlo της Νάπολης,τον ρόλο του έργου τραγούδησε η περίφημη πριμαντόνα Φάννυ Τακινάρντι-Περζιάνι και στο ρόλο του Εντάργκο ο Gilbert Duprez άλλωστε για αυτούς είχαν γραφεί οι δύο ρόλοι.
Στις 19 Ιανουαρίου 1848 το έργο παίχθηκε στο Παρίσι,στις 5 Απρίλη του 1868,παίχθηκε στο Λονδίνο στο Princess Theater και στις 14 Νοεμβρίου 1849 παίχθηκε στην Ν.Υόρκη.

H Lucia di Lamermoor είναι ένα αριστούργημα της Ιταλικής όπερας,με υπέροχες μελωδίες και περίτεχνα περάσματα που αποτελούν τα εκφραστικά μέρη της τραγικής ιστορίας όπως εξελίσσεται κυρίως αυτά των έντονων συναισθηματικών μεταπτώσεων της ηρωίδας γύρω από το πρόσωπο της οποίας περιστρέφεται το έργο.

Η ψυχική κατάσταση της ηρωίδας αντανακλάται στα όργανα της ορχήστρας.
Η ονειρική άρπα εισάγει την πρώτη σκηνή,ο λαμπερός ήχος των εγχόρδων συνοδεύει το τέλος του ντουέτου με τον Εντγκάρντο,
το μελαγχολικό όμποε συνοδεύει την αντιπαράθεση της με τον Ενρίκο ενώ το φλάουτο κυριαρχεί στη “σκηνή της τρέλας”.

Το περίφημο σεστέτο .
Το σεστέτο στο τέλος της δεύτερης πράξης “Qui mi frena a tal momento...”ποιός τούτη την στιγμή με σταματάει”(Εντγκάρντο),
ξεδιπλώνει με δραματική ένταση την οικογενειακή διαμάχη.
Θεωρείται ένα από τα ωραιότερα κομμάτια της δραματικής μουσικής ώστε να ανταγωνίζεται στην ιταλική όπερα με το κουαρτέτο του “Rigoletto”.

Η γνωστή “σκηνή της τρέλας”
Η Lucia δεν βρίσκει ποτέ την γαλήνη παρά μόνο όταν καλεί τον θάνατο.Ακόμη και τα φαινομενικά ήρεμα λόγια της “Ιl dolce suono....Spargi d'amaro pianto...( O ήχος της φωνής του ο γλυκός....Χύσε δάκρυα πικρά..),διακόπτονται από απότομες αρμονικές εναλλαγές.
Ωστόσο η παραφροσύνη της περιγράφεται με έναν απέριττο τρόπο με το ρετσιτατίβο εν είδει απαγγελίας με χρήση μουσικών στολιδιών που συμβολίζουν το σταδιακό παραλήρημα της Lucia.
Η σκηνή της τρέλας στη τρίτη πράξη,δίνει την ευκαιρία σε μία λυρική υψίφωνο σοπράνο να ξεδιπλώσει την τεχνική της με τους βοκαλισμούς που αποτελούν αναπόσπαστο στοιχείο του μουσικού πορτραίτου της ηρωίδας.

Ιδανικές ερμηνεύτριες για τον ρόλο της Lucia υπήρξαν η Virginia Ζeani,Leyla Gencer,Αnna Moffo και κυρίως η Renata Scotto και η Joan Sutherland,όλες τους λυρικές υψίφωνοι με εξαιρετική ευελιξία και μεγάλη έκταση φωνής.Η Joan Sutherland μάλιστα έκανε το ντεπούτο της στο Royal Opera House,Coven Garden στο Λονδίνο 10 1959 και καταχειροκροτήθηκε στο ρόλο της Lucia.
Η εμφάνιση ωστόσο στο προσκήνιο της Maria Callas το 1950 προσέθεσε ένα φωνητικό και δραματουργικό μάθημα που αποτέλεσε αντικείμενο μελέτης παλαιότερων αλλά και κυρίως νεώτερων σύγχρονων ερμηνευτριών. Νεώτερες ερμηνεύτριες όπως η Anna Netrebko,Natalie Dessay,Diana Damreau.

Αλλά και η Γερμανίδα υψίφωνος Αlexandra von der Weth η οποία έγινε δεκτή ως η ενσάρκωση της Λουτσίας το 1999 στην παράσταση της Γερμανικής όπερας του Ρήνου,θέατρο της πόλης του Ντούισμπουργκ.

Η σαρανταεξάχρονη σήμερα υψίφωνος συγκίνησε τότε τον κόσμο όχι μόνο για την κρυστάλλινη φωνή της αλλά κυρίως για την πειστικότατη υποκριτική της στο ρόλο.
Θα προέτρεπα όσους από τους αγαπημένους φίλους διαθέτουν λίγο χρόνο, να εστιάσουν στις εκφράσεις του προσώπου της στην σκηνή της τρέλλας (σε full screen),στο αντίστοιχο μουσικό μου σχόλιο!!!!

Πηγές: https://en.wikipedia.org/wiki/Lucia_di_Lammermoor

Donizetti:Lucia di Lammermoor:Decca 4781513[MC...

ACT 1

SEXTETE ACT 2-Mία ιστορική ηχογράφηση-

SEXTET-ACT 2

MAD SCENE-ACT 3

MAD SCENE-ACT 3 Μία καταπληκτική Lucia....Alexandra von der Weth

LUCIA ASHTON

ΓΙΑΝ βαν ΑΙΚ - Ο Γάμος των Αρνολφίνι

Επιμέλεια: Rania Alfa
4/3/2015

Σήμερα πάμε στη φλαμανδική πόλη Μπρυζ με το γνωστό πίνακα του Φλαμανδού ζωγράφου Γιαν βαν Άικ "Ο Γάμος των Αρνολφίνι" (πίνακας γνωστός και σαν Το Πορτρέτο των Αρνολφίνι ή Οι αρραβώνες των Αρνολφίνι) , που φιλοτεχνήθηκε το 1434. Θεωρείται ένα από τα πιο πρωτότυπα έργα στη Δυτική ιστορία της τέχνης κυρίως για την τεχνική του, αλλά και για το πλήθος αμφιλεγόμενων συμβολικών στοιχείων που περιλαμβάνει. Ο πίνακας απεικονίζει τον γάμο ή αρραβώνα ενός επιφανούς ζεύγους της πόλης Μπριζ, του Τζιοβάννι Αρνολφίνι και της γυναίκας του.Στον τοίχο, στο βάθος του νυφικού δωματίου, κρέμεται ένας κυκλικός κυρτός καθρέπτης, στην κορνίζα του οποίου απεικονίζονται σκηνές από τη ζωή και τα Πάθη του Χριστού. Ο καθρέπτης αντανακλά τα πρόσωπα που παραβρίσκονται στη σκηνή και καταλαμβάνουν τον ίδιο χώρο με εμάς τους παρατηρητές. Στον καθρέπτη, στην ανακλώμενη σκηνή, διακρίνεται και ο ίδιος ο καλλιτέχνης. Τόσο οι σκηνές περιμετρικά της κορνίζας όσο και η σκηνή μέσα στον καθρέπτη έχουν ζωγραφιστεί με μεγάλη δεξιοτεχνία σαν μικρογραφίες, υποστηρίζεται δε ότι ο βαν Άικ χρησιμοποίησε μεγεθυντικό φακό για αυτό το κομμάτι του έργου. Στην επιγραφή πάνω από τον καθρέπτη, που φέρει την υπογραφή του, ο ζωγράφος δηλώνει την παρουσία και τη συμμετοχή του (ως μάρτυρας για τη νομική εγκυρότητα του γάμου) στο γεγονός: "Johannes de Eyck fuit hic 1434" (Ο Γιαν βαν Αϊκ ήταν εδώ 1434).

Πηγή: https://el.wikipedia.org/wiki/Ο_Γάμος_των_Αρνολφίνι_(Βαν_Άικ)

Κυριακή 7 Φεβρουαρίου 2016

JOHANN STRAUSS I Sr

ΑΦΙΕΡΩΜΑ
Johann Strauss I (Sr. the Elder, the Father) 14 March 1804 – 25 September 1849

ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΑΠΟ

ΤΑ ΜΕΛΗ ΤΗΣ ΟΜΑΔΑΣ

"ΑΚΟΥΤΕ ΚΛΑΣΙΚΗ ΜΟΥΣΙΚΗ; ΕΓΩ ΑΚΟΥΩ"

Christos Sipsis

Mary Galanaki Kalkouni

Σάββατο 6 Φεβρουαρίου 2016

HENRY PURCELL

ΑΦΙΕΡΩΜΑ
Henry Purcell 7 March 1659 – 21 November 1695

ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΑΠΟ

ΤΑ ΜΕΛΗ ΤΗΣ ΟΜΑΔΑΣ

"ΑΚΟΥΤΕ ΚΛΑΣΙΚΗ ΜΟΥΣΙΚΗ; ΕΓΩ ΑΚΟΥΩ"

Konstantinos Papanikolaou

JOSEPH - MAURICE RAVEL

ΑΦΙΕΡΩΜΑ

Joseph-Maurice Ravel 7 March 1875 – 28 December 1937

ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΑΠΟ
ΤΑ ΜΕΛΗ ΤΗΣ ΟΜΑΔΑΣ
"ΑΚΟΥΤΕ ΚΛΑΣΙΚΗ ΜΟΥΣΙΚΗ; ΕΓΩ ΑΚΟΥΩ"

Gaspard de la nuit: Trois poèmes pour piano d'après Aloysius Bertrand Σουίτα για σόλο πιάνο του Ραβέλ, γραμμένο το 1908. Αποτελείται από 3 μέρη και το κάθε μέρος είναι βασισμένο σε ποίηση του Aloysius Bertrand (Ondine, Le gibet, Scarbo). Η πρεμιέρα του δόθηκε στις 9 Ιανουαρίου 1909. Το 3ο μέρος, Scarbo, θεωρείται ότι είναι το δυσκολότερο κομμάτι (από τεχνικής άποψης) που γράφτηκε ποτέ.

Elpida Nousa

Τα "Δυο Εβραϊκά τραγούδια" για φωνή και πιάνο,είναι έργα,που το κείμενό τους είναι παρμένο από τη Βίβλο.Το πρώτο ,με τίτλο "Kaddisch", ακούγεται σε δυο γλώσσες,στα Αραμαϊκά και στα Γαλλικά.Το ακούμε από την C.Bartoli στα αραμαϊκά.

Σταματίνα Αργυριάδου

Tanja Pavlovic

Themis Kontogouris

Δευτέρα 1 Φεβρουαρίου 2016

LUDWIG van BEETHOVEN

17/12/2015 ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟΝ ΜΠΕΤΟΒΕΝ

ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ

ΑΠΟ ΤΑ ΜΕΛΗ ΤΗΣ ΟΜΑΔΑΣ

"ΑΚΟΥΤΕ ΚΛΑΣΙΚΗ ΜΟΥΣΙΚΗ; ΕΓΩ ΑΚΟΥΩ"

Christos Sipsis

Camelia Boutsaki

Stathis Gotsis

Το Τριπλό Κοντσέρτο του Μπετόβεν, τριπλή χαρά! Όταν μάλιστα είναι υπό την μπαγκέτα ενός καθ' ύλην αρμόδιου και τρεις από τους μεγαλύτερους σολίστ όλων των εποχών! Ευτυχία!

Athanasios Samaras

Beethoven - Symphony No 4 in B flat major - Daniel Barenboim
με την West-Eastern Divan Orchestra, BBC Proms 2012.

Lydia Sketo

Aggeliki Papadopoulou

De Profundis Ya

https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/4/4c/IMSLP19389-PMLP01607-Symphony_No.9%2C_Op.125_Beethoven.pdf
Symphony No.9, Op.125 (Beethoven, Ludwig van), Complete Manuscript.
Πατώντας το λινκ και ρολάροντας, όλη η χειρόγραφη παρτιτούρα του Beethoven της 9ης Συμφωνίας.
22 Φεβρουαρίου 1841.
Βρίσκεται στη Berlin State Library

Alfa Centauri

De Profundis Ya

Ah perfido
Ω ύπουλε, άπιστε,
βάρβαρε προδότη, φεύγεις;
Και είναι αυτό το τελευταίο σου αντίο;
....
Δείξε έλεος, μη μ΄αποχαιρετάς
αγαπημένε μου
Θα πεθάνω από θλίψη

Πρόκειται για μια γυναίκα προδομένη από τον εραστή της, που εκφράζει τα δυνατά και ανάμεικτα συναισθήματά της. Ζητά την τιμωρία του από τον Θεό, μετά τον λυπάται, θέλει να πεθάνει η ίδια...
Σύνθεση του 1805 σε στίχους του Metastasio. Η άρια, παίχτηκε σε μαραθώνιο πρόγραμμα στις 22 Δεκεμβρίου 1808, στο Theater an der Wien και παρουσιάστηκαν μόνο πρεμιέρες με έργα του συνθέτη. Η Συναυλία κράτησε περισσότερο από 4 ώρες.
Το πρόγραμμα:
1. Η 6η Συμφωνία
2. Η άρια "Ah, perfido", Op. 65
3. Gloria από τη Λειτουργία σε C major
4. Το 4ο Κονσέρτο για πιάνο με τον ίδιο
Διάλειμμα
6. Η 5η Συμφωνία
7. Sanctus και Benedictus από την Λειτουργία σε C major
8. Σόλο πιάνο όπου ο Beethoven αυτοσχεδίασε
9. Choral Fantasy