ΜΟΥΣΟΡΓΚΣΚΙ, ΝΥΧΤΑ ΣΤΟ ΦΑΛΑΚΡΟ ΒΟΥΝΟ

Representation of Sabbat gatherings from the chronicles 

of Johann Jakob Wick.

Επιμέλεια: De Profundis Ya

9/2/2014

Modest Mussorgsky, "Νύχτα στο φαλακρό βουνό"
Ο Μουσόργκσκι περιέγραψε το έργο, με συγκλονιστικά γλαφυρό τρόπο, σε επιστολή του προς τον Βλαντιμίρ Νικόλσκι:
«Μέχρι στιγμής, αν δεν με απατά η μνήμη μου, οι μάγισσες που χρησιμοποιούνται για τη συγκέντρωση σε αυτό το βουνό, ...κουτσομπολεύουν, κάνουν μαγικά και περιμένουν τον αρχηγό τους το Σατανά. Κατά την άφιξή του, αυτές, δηλαδή οι μάγισσες, σχηματίζουν ένα κύκλο γύρω από το θρόνο στο οποίο καθόταν, σαν να ήταν ένα παιδί, και τον εξυμνούν. Όταν ο Σατανάς ευχαριστιέται από το πάθος για τους επαίνους των μαγισσών, δίνει εντολή για το Σάββατο (sabbath), για το οποίο ο ίδιος επέλεξε για τον εαυτό του τις μάγισσες που είχε στη φαντασία του. Αυτό είναι ό,τι έχω κάνει. Στην κορυφή της παρτιτούρας, έχω βάλει το περιεχόμενό της:
1. Συνέλευση των μαγισσών, ομιλίες και κουτσομπολιά.
2.Το ταξίδι του Σατανά.
3 Άσεμνα εγκώμια του Σατανά και,
 4. Το Σάββατο (sabbath).
«...η φόρμα και ο χαρακτήρας της σύνθεσης είναι ρωσικός και πρωτότυπος ... έγραψα τη Νύχτα του Αγίου Ιωάννη γρήγορα, απευθείας σε ολοκληρωμένη παρτιτούρα, το έγραψα σε περίπου δώδεκα ημέρες, δόξα τω Θεώ ... Όσο το δούλευα, δεν κοιμόμουνα τα βράδια και ουσιαστικά τελείωσα το έργο, την παραμονή της Ημέρας του Αγίου Ιωάννη, με «έτρωγε σαν σαράκι» , και εγώ απλά δεν ήξερα τι συνέβαινε μέσα μου ... βλέπω με το «πονηρό μυαλό μου» ένα καθαρό ρωσικό προϊόν, απαλλαγμένο από γερμανικά υπόβαθρα και ρουτίνες, και, όπως η Savishna, μεγαλωμένο στα δικά μας «χωράφια» και αναθρεμμένο με ρωσικό ψωμί».


 Λεπτομέρεις για το έργο:https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9D%CF%8D%CF%87%CF%84%CE%B1_%CE%A3%CF%84%CE%BF_%CE%A6%CE%B1%CE%BB%CE%B1%CE%BA%CF%81%CF%8C_%CE%92%CE%BF%CF%85%CE%BD%CF%8C
και  http://www.sansimera.gr/articles/183

Η "Φαντασία" του Ντίσνεϋ, όπου υπάρχει η "Νύχτα στο Φαλακρό Βουνό"

Από τον φίλο Pavlos Gpa

ΜΑΛΕΡ, ΠΕΝΘΙΜΟ ΕΜΒΑΤΗΡΙΟ, 1η ΣΥΜΦΩΝΙΑ

Wie die Thiere den Jäger begraben". Ξυλογραφία από ένα 

σχέδιο του Moritz v. Schwind. (Μόναχο, 1850)

Επιμέλεια: De Profundis Ya

25/9/2015 

Το πένθιμο εμβατήριο στο 3ο μέρος της 1ης Συμφωνίας του ΜΑΛΕΡ ονομάζεται «Το ξόδι του κυνηγού». Ο Μάλερ ίσως να το εμπνεύστηκε από ξυλογραφία (1850) πάνω σε σχέδιο του Moritz von Schwind, με την ονομασία "Wie die Thiere den Jäger begraben" (Πώς τα ζώα κηδεύουν τον κυνηγό).
Πρόκειται για μια παλιά λαϊκή ιστορία, που ήταν γνωστή στα παιδιά στην εποχή του Μάλερ. Η ιστορία ξετυλίγεται μέσα από τα μάτια των ζώων του δάσους, γραμμένη παιχνιδιάρικα. Μιλάει για την ταφή ενός κυνηγού, του οποίου η νεκρική πομπή αποτελείται από άγρια ζώα: μια αρκούδα, αλεπούδες, λαγοί, ένας λύκος, γερανοί, ελάφια, πέρδικες και ωδικά πουλιά. Τα ζώα σε πόζες κωμικές, φαίνεται να είναι χαρούμενα, τα κουνέλια οδηγούν την πομπή κρατώντας πανό, ενώ όλα τα ζώα τραγουδούν, συνοδευόμενα από τις γάτες-μουσικούς και ένα τσούρμο τσιγγάνων. Το Εμβατήριο έχει άλλοτε ειρωνική ευθυμία και άλλοτε ζοφερή μελαγχολία.
*
Η αρχική μελωδία που επαναλαμβάνεται, βασίζεται στον δημοφιλή κανόνα "Bruder Jakob» (αν και Μάλερ τον αποκαλεί "Bruder Martin"), γνωστός σε μας σαν "Frère Jacques".
*
Το 1901 γράφει ο Μάλερ στον Bernhard Schuster: "the third movement... is heart-rending, tragic irony and is to be understood as exposition and preparation for the sudden outburst in the final movement of despair of a deeply wounded and broken heart."

ΦΑΕΘΩΝ

P.P. Rubens, The Fall of Phaethon, 1604/5, oil on canvas
National Gallery of Art

Επιμέλεια: De Profundis Ya

2/5/2014

 Φαέθων, γιός του Ήλιου και της Κλυμένης
Μια μέρα, ο Ήλιος άφησε τον Φαέθοντα να οδηγήσει το άρμα του. Όμως ο Φαέθων δεν στάθηκε αντάξιος της εμπιστοσύνης του πατέρα του. Σύμφωνα με την μυθολογική εκδοχή, μόλις ο Φαέθων, που οδηγούσε το άρμα του Φοίβου-Ήλιου, είδε το φοβερό Σκορπιό στον ουρανό, τρόμαξε τόσο πολύ, ώστε έχασε την ψυχραιμία του και δεν μπόρεσε να ελέγξει τα ηνία του άρματος του πατέρα του. Επακολούθησε το αφήνιασμα των αλόγων, που είχε ως αποτέλεσμα να ανεβοκατεβαίνει ο Ήλιος, απειλώντας με καταστροφή τη Γη. Τελικώς μάλιστα, τα άλογα έφεραν το άρμα τόσο χαμηλά και κοντά στη γη, ώστε άρχισε να καίγεται και τα ποτάμια άρχισαν να ξεραίνονται από την εκπεμπόμενη θερμότητα. Ο Δίας, θέλοντας να προλάβει χειρότερες καταστροφές, τον γκρέμισε με ένα κεραυνό στον Ηριδανό ποταμό, σκοτώνοντάς τον.
Οι Ηλιάδες, οι αδελφές του Φαέθοντα, απαρηγόρητες για τον θάνατο του αδερφού τους, μεταμορφώθηκαν από τους θεούς σε λεύκες.
Η πιο διαδεδομένη μορφή του μύθου μας παραδίδεται από τον Οβίδιο στις Μεταμορφώσεις του (Βιβλίο ΙΙ). Αλλά και ο Δάντης αναφέρεται στο συγκεκριμένο μύθο στη Θεία Κωμωδία του. (Canto XVII).

Πηγή:  https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A6%CE%B1%CE%AD%CE%B8%CF%89%CE%BD_%28%CE%BC%CF%85%CE%B8%CE%BF%CE%BB%CE%BF%CE%B3%CE%AF%CE%B1%29

Michelangelo BuonarrotiThe fall of Phaethon
1553, Galleria dell'Academia Kohle auf Papier

Simone Mosca (1492-1553) The Fall of Phaeton, marble.
Skulpturensammlung, Bode-Museum Berlin

 Hendrick Goltzius, Phethon from the four Disgracers series
drawing, 1588, National Gallery in Prague

Sebastiano Ricci, Fall of Phaethon, 1704
Museo Civico, Belluno

  Gustave Moreau, Phaethon, 1878
Louvre Museum

ΜΟΥΣΙΚΕΣ ΕΜΠΝΕΥΣΜΕΝΕΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΦΑΕΘΟΝΤΑ

 Ditters von Dittersdorf: The fall of Phaethon, Symphony no. 2

 

Lully, Phaethon: Μουσική τραγωδία, στην οποία ο Lully αναφέρεται έμμεσα στον Nicolas Fouquet ο οποίος ήταν στην υπηρεσία του Λουδοβίκου XIV (του επονομαζόμενου βασιλιά του Ηλίου), αλλά έπεσε σε δυσμένεια και φυλακίστηκε μέχρι τον θάνατό του.
Το λιμπρέτο έγραψε ο Phillippe Quinault και είναι βασισμένο πάνω στις «Μεταμορφώσεις» του Οβίδιου.

C.Saint Saens, Phaethon: Συμφωνικό Ποίημα

B.Britten, Phaethon: Το δεύτερο μέρος από τις 

"6 Μεταμορφώσεις" του Οβίδιου

KANDINSKY

Michelangelo, Il Penseroso, από τον τάφο των Μεδίκων

Επιμέλεια: De Profundis Ya
27/6/2014


Ο W. Kandinsky σε ένα από τα βιβλία του αναλύει πώς μπορούμε να υπολογίσουμε την αρμονία και την αναλογία σε έναν ζωγραφικό πίνακα και συνεχίζει με μια έρευνα που έγινε όσο αφορά στη μουσική.
"Ένας ρώσος μουσικός, ο Μ. Σενσίν, προέβει πριν 20 και παραπάνω χρόνια σε μια εντυπωσιακή ανάλυση. Είχε μετρήσει δύο κομμάτια από το έργο του Λίστ "Τα χρόνια του Προσκυνήματος".
Το ένα είναι εμπνευσμένο από το "Pensieroso" του Michelangelo, το άλλο από το "Sposalizio" του Raphael.
Στη διαδρομή των ερευνών του μέτρησε αμφότερα τα εικαστικά έργα. Το αποτέλεσμα ήταν εκπληκτικό: το έργο του Μ. Αγγέλου έδειχνε τόν ίδιο "τύπο" με το μουσικό έργο που του αντιστοιχούσε (τύπος με αριθμούς). Το ίδιο συνέβει και με το έργο του Ραφαέλ. Σε αυτές τις περιπτώσεις νομίζω ότι έχουμε μπροστά μας και τα δύο είδη "υπολογισμού". Αν μπορούμε να υποθέσουμε ότι και τα δύο εικαστικά έργα μετρήθηκαν άμεσα, με τη βοήθεια δηλαδή μιας μαθηματικής μεθόδου, είναι αναμφισβήτητο ότι είχε και ο Λίστ μετρήσει και τους δύο τύπους - από το υποσυνείδητο. "Μέτρησε" τα εικαστικά έργα επί τη βάσει τύπων, χωρίς να τους γνωρίζει."

W. Kandinsky, "Τέχνη και Καλλιτέχνες", Εκδόσεις Νεφέλη, μετάφραση: Γ. Κεντρωτης

 Raphael, Sposalizio or Marriage of the Virgin, 1504, Pinacoteca di Brera, Milan

 Εμπνευσμένο απο το "Sposalizio" του Raphael

PAUL HINDEMITH, MATHIS DER MALER

 Matthias Grünewald

oil on panel (ca 336 × 589 cm)
Colmar, Musée d'Unterlinden, France

Επιμέλεια: De Profundis Ya

24/1/2014

 Hindemith: «Mathis der Maler» (Ματίας ο ζωγράφος). Όπερα του Hindemith σε δικό του λιμπρέτο, εμπνευσμένη από τη ζωή του μεγάλου ζωγράφου Matthias Grünewald (1460-1530) και ιδιαίτερα από τον βωμό (Αltar) του Isenheim (Colmar, Αλσατία).

Ενώ ήδη είχε ξεκινήσει τη σύνθεση της όπερας, με την ίδια ονομασία συνέθεσε και μια συμφωνία, τμήματα της οποίας ενσωματώθηκαν στην όπερα. Η πρεμιέρα του έργου δόθηκε στις 12 Μαρτίου του 1934 με την φιλαρμονική του Βερολίνου υπό την δ/ση του Furtwängler. Η κυβέρνηση των ναζί είχε όμως χαρακτηρίσει τα έργα του Hindemith εκφυλισμένα κι έτσι απαγορεύτηκε. Η όπερα τέλειωσε το 1935, και η πρεμιέρα της δόθηκε το 1938 στη Ζυρίχη.
Τα μέρη της συμφωνίας είναι:
1. Engelkonzert (Κονσέρτο των αγγέλων)
2.Grablegung (Ενταφιασμός)
3.Versuchung des heiligen Antonius (Πειρασμός του αγίου Αντωνίου)

 Η 2η όψη του Βωμού

 Η 3η όψη

 

Ολόκληρη η Όπερα του Hindemith , με αγγλικούς υπότιτλους

 

 Η Συμφωνία

J. S. BACH

21/3/2014, ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟΝ BACH

ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΑΠΟ

ΤΑ ΜΕΛΗ ΤΗς ΟΜΑΔΑΣ

"ΑΚΟΥΤΕ ΚΛΑΣΙΚΗ ΜΟΥΣΙΚΉ; ΕΓΩ ΑΝΚΟΥΩ"

Christos Sipsis

Christos Sipsis

Nikolaos Katsoulis

Nikolaos Ahtaris

Nikolaos Ahtaris

Anna Molko

Λενια Λιωση 

Pantelis Charitos

 De Profundis Ya

De Profundis Ya

Δημήτρης Μπούκουρας

Δημήτρης Μπούκουρας

Mina Dakou

Mina Dakou

 

Ολόκληρη η παρτίτα

Katerina Moraitou

Ana Tomanovic

Kosmas Pavlopoulos

Dafni Asteriou

Basil Yiannopoulos

Basil Yiannopoulos

Dafni Asteriou

Mary Galanaki Kalkouni

Tanja Pavlovic

Myrto Zacharopoulou

Myrto Zacharopoulou

Aglaia Raptou

Tanja Pavlovic

KLIMT, BEETHOVEN FRIEZE

1. Ο ιππότης με τη χρυσή πανοπλία. Τον περιβάλλουν η Ευσπλαχνία και η Φιλοδοξία.

Επιμέλεια: Themis Kontogouris
6/3/2014

  

 2. Τα πάθη: Λαγνεία, Ανομία, Λαιμαργία.

 

 

 

 

 3, 4, 5, 6 : Οι Εχθρικές δυνάμεις, Ερινύες, μέδουσες, σύμβολα του κακού

 

7. Η διέξοδος της Μουσικής 

 

 8. Η Λύτρωση - Ευτυχία, Ύμνος της χαράς

 

9. Μουσική Ι (προγενέστερο έργο 1895), (37Χ45cm), Μόναχο Νέα Πινακοθήκη. 

  Ο GUSTAV KLIMT, (1862-1918), φιλοτέχνησε τη Ζωφόρο του Μπετόβεν το 1902, με σκοπό να αποτελέσει οργανικό τμήμα της 14ης έκθεσης του καλλιτεχνικού κινήματος της Απόσχισης, (secession). Ο Klimt εμπνεύστηκε τη θεματολογία της ζωφόρου από την ερμηνεία - ανάλυση του Βάγκνερ για την 9η Συμφωνία του Μπετόβεν στο πρόγραμμα της συναυλίας του το 1846. Ο Βάγκνερ χρησιμοποίησε φράσεις του Γκαίτε για να περιγράψει τα αισθήματα που ξυπνά η μουσική. Στο 2ο μέρος αναφέρεται στην «άγρια θέληση … μέθη της οδυνηρής απόλαυσης» και για εναλλαγή της ηδονής με την αγωνία. Ο Κλιμτ αποδίδει τις ιδέες του Βάγκνερ με εξαιρετική αναπαραστατική δύναμη. H σύνθεση της ζωφόρου περιλαμβάνει συμβολικές σκηνές που αναπτύσσονται σε τρείς διαφορετικούς τοίχους. Πρόκειται για μια ιδεαλιστική - εφιαλτική πορεία του ιππότη με τη χρυσή πανοπλία και τα χαρακτηριστικά του Gustav Mahler ανάμεσα στις ερινύες και τα πάθη με αισιόδοξη κατάληξη, όπως και στην 9η συμφωνία του Μπετόβεν. Η διέξοδος υπάρχει. Δια και μέσω της μουσικής, η οποία οδηγεί τον ιππότη -μαχητή - Άνθρωπο στην λύση - λύτρωση, στην ευτυχία! ΄Οπου δεν υπάρχει μοναχικός ιππότης. Υπάρχει το αγκαλιασμένο ζευγάρι που περιβάλλεται από ένα χρυσό – υπερβατικό κώδωνα – κουκούλι. Όλο το έργο έχει φιλοτεχνηθεί με μεικτή τεχνική σε γυψομάρμαρο και βρίσκεται στη Βιέννη στο Μέγαρο της «Απόσχισης». Η πρώτη σκηνή: Πόθος για ευτυχία, (220Χ630cm). Η δεύτερη σκηνή: Εχθρικές δυνάμεις, (220X1392cm) και η Τρίτη: Ο πόθος για την ευτυχία εκπληρώνεται, (220X 1392cm).(Βλ. Federica Armiraglio στον28ο τομ. ΚΛΙΜΤ σελ. 110-115), από τη σειρά Μεγάλοι ζωγράφοι, έκδοση Καθημερινής 2006). H ζωφόρος αναδεικνύεται στην πλέον ολοκληρωμένη έκφραση της ιδεολογίας της Απόσχισης από το τότε κατεστημένο, την οποία συμμερίζονταν αρκετοί στοχαστές του 19ου αιώνα από τον Νίτσε έως τον Ρίχαρντ Βάγκνερ. Ο συνδυασμός των παρατιθέμενων ζωγραφικών αποσπασμάτων, (λεπτομέρειες), από τη ζωφόρο αυτή με την ακρόαση της 9ης Συμφωνίας του Μπετόβεν μας δίνει μια εντελώς καινούργια διάσταση του ανυπέρβλητου αυτού έργου. Η Οπτικοακουστική εντύπωση συμπληρώνεται με απόσπασμα της 9ης Συμφωνίας του G. Mahler.

Ο Κλιμτ σε γκρο πλαν

150 χρόνια από τη γέννηση του Γκούσταβ Κλιμτ, οι θαυμαστές του έχουν την ευκαιρία να δουν από κοντά...

skai.gr|

http://www.skai.gr/.../article/200541/o-klimt-se-gro-plan/

ΚΑΙΣΑΡ ΚΑΙ ΚΛΕΟΠΑΤΡΑ, HAENDEL

Καίσαρ και Κλεοπάτρα, Jean-Léon Gérôme, 1866

Επιμέλεια: Rania Alfa

6/10/2015

 Ο Ιούλιος Καίσαρ στην Αίγυπτο είναι μια σοβαρή όπερα του Γκέοργκ Φρήντριχ Χαίντελ σε λιμπρέτο του Nicola Francesco Haym, βασισμένο σε ένα ομώνυμο λιμπρέτο του Giacomo Francesco Bussani από το έτος 1677.Πρώτη εμφάνιση: 20 Φεβρουαρίου 1724
Ημερομηνία δημιουργίας: 1724
Λιμπρετίστας: Nicola Francesco Haym
Συνθέτης: Γκέοργκ Φρήντριχ Χαίντελ
Γλώσσα: Ιταλική γλώσσα
Άριες: Svegliatevi nel core, L'empio, sleale, indegno, Priva son d'ogni conforto (Βικιπαιδεία)

 Όλη η όπερα

ΧΡΙΣΤΟΣ ΣΙΨΗΣ

Rodin "The Storm" sculpture, marble, Private Collection

Επιμέλεια: De Profundis Ya

4/12/2014

Βοριας οργαζει.
Θαλασσα και ουρανος
ενα γινονται

Χαϊκού: Χρίστος Σιψής

 Beethoven, Tempest Sonata

ΣΑΙΞΠΗΡ

William Shakespeare

Επιμέλεια: Elpida Nousa

29/4/2015

Sigh no more, ladies, sigh nor more;
Men were deceivers ever;
One foot in sea and one on shore,
To one thing constant never;
Then sigh not so,
But let them go,
And be you blithe and bonny;
Converting all your sounds of woe
Into. Hey nonny, nonny.
Sing no more ditties, sing no mo,
Or dumps so dull and heavy;
The fraud of men was ever so,
Since summer first was leavy.
Then sigh not so,
But let them go,
And be you blithe and bonny,
Converting all your sounds of woe
Into. Hey, nonny, nonny.

William Shakespeare


Σαν σήμερα γεννήθηκε και πέθανε ο μεγάλος μας ποιητής Κ.Καβάφης. (29 Απριλίου 1863 - 29 Απριλίου 1933).
Και με αφορμή τον Αλεξανδρινό ποιητή μας σας κοινοποιώ στο πρώτο σχόλιο τη μετάφρασή του στο παραπάνω ποίημα του Σαίξπηρ.

"Προς τας Kυρίας"

Κυρίαι, μη εις στεναγμούς
περνάτε τον καιρόν·
δόλιον είναι σμήνος το γένος των ανδρών.
Επί της γης ο εις των πους,
κι’ ο άλλος στο νερόν,
επιμονήν δεν δείχνουν εις έργον ή σκοπόν.
Μη στενάζετε, λοιπόν,
μη πενθήτε διά λεπτόν,
ίνα ευτυχισμέναι ήσθε, ζήσετε μακράν αυτών!

Μη πλέον, θλιβερά φωνή,
των πενθηρών ωδών
ψάλλετε τα παράπονα στα ώτα των κωφών·
η πλάνη των διαγωγή
είναι αρχαίον κακόν
ωσάν το πρώτον θέρος ’που εφάνη ανθηρόν.
Μη στενάζετε, λοιπόν,
μη πενθήτε διά λεπτό,
ίνα ευτυχισμέναι ήσθε, ζήσετε μακράν αυτών!
(Από τα Αποκηρυγμένα)


Το ακούμε μελοποιημένο από τον άγγλο συνθέτη John Christopher Smith, προσωπικό γραμματέα του Φ.Χαίντελ