Κυριακή 3 Μαΐου 2015

MICHELANGELO, HAYDN, THE CREATION





Michelangelo, The Creation of the Sun, Moon and Plants, Καπέλα Σιξτίνα


Επιμέλεια: De Profundis Ya
12/12/2014

HAYDN: "Η ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ"

Η "Δημιουργία", ορατόριο του HAYDN, γράφτηκε μεταξύ του 1796 και 1798 και αναφέρεται στην δημιουργία του Κόσμου όπως αυτή περιγράφεται στην Γένεση (Βίβλος) και στον "Χαμένο Παράδεισο" του John Milton. Η έμπνευση γεννήθηκε κατά τις επισκέψεις του στην Αγγλία το 1791-1792 και 1794-1795, όταν άκουσε ορατόρια του Χαίντελ.
Από πολλούς θεωρείται σαν το ωραιότερό του έργο.
Στα σχόλια το λιμπρέτο από τη δημιουργία του Αδάμ και της Εύας και
4 διαφορετικές εκτελέσεις του έργου.

Όλο το libretto: http://bardschool.blogspot.gr/…/haydn-creation-english-text…


Michelangelo, The Creation of Adam, ca 1511, Sistine Chapel


No. 11 Recitative
URIEL
And God said, Let there be lights in the firmament
of heaven to the day from the night
divorce and to give light upon the earth,
and let them be for signs and for seasons
and for days and years. He made the
Stars also.

 URIEL
So God created man in his
Own image, after the image of God he created

him. Male and female he created them. The breath of
He breathed life into his face, and the
Man became a living soul.

No. 24 Aria

URIEL
Done with dignity and honor,
Gifted with beauty, strength 'and courage
Skyward is the man erect,
A man and king of nature.
The wide-arched 'lofty brow
Verkünd't deep sense of wisdom,
And radiates the bright eyes
The spirit of the Creator's image and touch.
Schmieget to his bosom
Formed for him out of it,
The wife, hold and gracefully.
In happy innocence, she smiles,
Lovely image of spring,
Him love, happiness and joy to.

No. 25 Recitative

RAPHAEL
And God saw every thing that he had made;
and it was very good. And the heavenly choir
celebrated the end of the sixth day with loud
Vocal:

No. 26 Chorus

CHOIR
Achieved is the glorious work,
The Creator's looks and rejoices.
Even our friend resound 'loud
Praise the Lord be our song!

Trio No. 27

GABRIEL, URIEL
To Thee, O Lord, look at everything.
To feed thee implores all.
You open your hand,
They are saturated.

RAPHAEL
You turn off your face;
Since everything trembles and solidifies.
You take the breath away,
In the dust they decay.

GABRIEL, URIEL, RAPHAEL
The breath you breathe out again,
And new life sprouts forth.
Rejuvenated, the shape of the Earth '
Its appeal and power.



No. 28 Chorus

CHOIR

Achieved is the glorious work,
Praise the Lord be our song!
Glory to his name,
For he alone is exalted!
Alleluia! Alleluia!
PART THREE

No. 29 orchestral introduction and recitative

URIEL
Rose clouds breaks out,
Awakened by sweet sounds,
The young and beautiful morning.
From the celestial vault
Flowing pure harmony
Down to earth.
Behold the blissful pair,
As it goes hand in hand!
Shines through their eyes
Danks of the hot feeling.
Soon sings in a loud tone
Your mouth praise of God;
Let our voice then
Meddle in their song.

No. 30 Duet with Chorus

EVA and ADAM
Of your goodness, O Lord God,
Is earth and sky full.
The world, so big, so wonderful,
If your hands.

CHOIR
Blessed be the Lord's power,
His praise resound 'in eternity.

ADAM
The brightest star, oh how lovely
You proclaim the day!
How you adorn him, O thou sun,
Of the universe, soul and eye!

CHOIR
Proclaim wide on your car
Men of power and its glory!

EVA
And you, the nights ornament 'and consolation,
And all that bright 'army
Spread everywhere his praise
With you in your choir.

ADAM
Their elements, their power
Always use new forms of evidence,
Their dunes' and fog,
The wind gathers and distributes:

 

 EVA and ADAM CHOIR
 
All praises to the Lord God,
Nam is big as his' his power.


EVA
Gently murmuring praises, O sources, him!
The top tends ye pines!
Your plant is fragrant, flowers breathed
He euern fragrance!

ADAM
Ye, that climbs the mountains stately,
And her crawling low,
Her durchschneid't their flight, the air,
And deep in her wet:

EVA and ADAM CHOIR
Their animals, praise the Lord!
Him celebrate, him magnify!

EVA and ADAM
Her dark grove ', their mountain' and valley '
You are witnesses of our thanks,
You shall sound early and late
Of our praise.

CHOIR
Hail to thee, O God, O Creator, salvation!
From your word was the world
You pray to heaven and earth,
We praise you for ever!


 Michelangelo, The Creation of Eve, Sistine Chapel

 ADAM
Now the first duty is fulfilled,
We thanked the Creator.

Now follow me, my life partner!
I lead you, and each step
Raises new joy in our breast,
Shows miracles everywhere.
Then shalt thou know,
What unspeakable happiness
The Lord intended.
Praise him forever,
Him to dedicate our hearts and minds.
Come, follow me, I redirect you.

EVA
O Beac, for which I was,
My shield, my shield, my all!
Your will is my law.
How it has determined the Lord,
And obey you bring
Me joy, happiness and fame.


 Lucas Cranach ο πρεσβύτερος, Αδάμ και Εύα, πρώτο μισό 16ου αι. 
Royal Museums of Fine Arts of Belgium


 No. 32Duett

ADAM

Lovely wife, your side
Flowing gently down the hours.
Every moment is bliss
Do not worry, they trübet.

EVA
Expensive spouse, your side,
Swims in joy my heart.
Dedicated my life to you,
Your love is my reward.

ADAM
Thawing the morning,
Oh, how he encouraged!

EVA
The coolness of the evening,
O restoreth like them!

ADAM
How is refreshingly
The round fruit juice!

EVA
How irritating is
The flowers smell sweeter!

EVA and ADAM
But without you, what I would -


 Albrecht Dürer, Adam and Eve, 1504, Engraving,
The Morgan Library & Museum


ADAM
The morning dew,


EVA
The evening breeze,

ADAM
The fruit juice,

EVA
The floral scent.

EVA and ADAM
With you every joy is increased,
With you, I enjoy it twice,
With you, life is bliss,
It totally consecrated to Thee!

No. 33 Recitative

URIEL
O happy pair, and always happy
If false conceit you not be seduced,
Even more desirable than you have,
And to know more than ye!

No. 34 final chorus with solos

CHOIR
Sing to the Lord all the votes!
Thanked him for all his works!
Let's honor his name
Praise in the BETTING ring out singing!
Men of the fame, he remains forever!
Amen!


 Gustave Dore, The Heavenly Hosts, 1866, απεικόνιση στο Paradise Lost του John Milton







Joseph Haydn The Creation (Die Schöpfung) Oratorio 1796/1798 English version
Academy of Ancient Music conducted by Christopher Hogwood
Emma Kyrby, soprano
, Anthony Rolfe Johnson tenor, Michael George bass-baritone
 


Haydn: Die Schopfung - Harnoncourt/CMW(2010Live) Concentus Musicus Wien, Graz, 7/2010 


 Haydn : "The Creation" Oratorio Hob.XXI-2, Eugen Jochum
Bavarian Radio Chorus
Bavarian Radio Symphony Orchestra
(Rec.1951)
 










DANTE, FRANCESCA DA RIMINI




Dante Gabriel Rossetti, Paolo and Francesca Da Rimini, Tate Gallery, London


Επιμέλεια: De Profundis Ya
20/10/2014


Dante, Inferno (Κόλαση) και Francesca da Rimini

Αποσπάσματα από το 5ο Άσμα της Θείας Κωμωδίας

1. Και ούτως εις τον δεύτερον από τη πρώτου κύκλου
κατέβην, περικλείοντα μικρότερον μέν χώρον,
πλήν πόνον περισσότερον, κεντούντα μέχρι γόων.
2. Ίστατ΄ο Μίνως άγριος και τους οδόντας βρύχει,
τας αμαρτίας ερευνά εκεί προ της εισόδου
δικάζει, κι' όπως ήθελε ζωσθή εξαποστέλλει.
3. Λέγω πώς όταν η ψυχή η κακογεννημένη
ενώπιόν του έρχεται, ομολογή τα πάντα,
και κείνος των αμαρτιών ο διαγνώστης βλέπη,
4. οποίος τόπος δι' αυτήν αρμόζει του ταρτάρου,
όσας βαθμίδας απαιτεί να την κρημνίσουν κάτω.
5.Πάντοτε ίστανται ψυχαί πολλαί ενώπιόν του,
να δικασθώσιν έρχονται κατά σειράν εκάστη,
λέγουν, ακούουν, κ' έπειτα εκσφενδονώνται κάτω.
6. - Εσύ, πού εις τον θλιβερόν ξειώνα καταβαίνεις,
είπεν ο Μίνως προς εμέ, ευθύς αφού με είδεν,
αφίνων την ενέργειαν τόσον μεγάλου έργου·
7. κύτταζε πώς εισέρχεσαι, κ' εις ποίον δίδεις πίστιν
Κι' ο οδηγός μου προς αυτόν·
- Και τι λοιπόν κραυγάζεις;
8. Την ειμαρμένην έλευσιν αυτού μην εμποδίζης·
ούτε το θέλουσιν εκεί, που ό,τι κι' αν θελήσουν και να το πράξουν δύνανται,
και άλλο μη ερώτα.
..............
13. Ήκουσα ότι με αυτόν τον τρόπον της βασάνου
οι σαρκικοί αμαρτωλοί ετιμωρούντο πάντες,
όσοι υπό την όρεξιν το λογικόν δουλούσι.
........................
39. Έπειτα πάλιν προς αυτούς εγύρισα και είπα,
ναι ήρχισα να ομιλώ. - Τα πάθη σου, Φραγκίσκα,
μέχρι δακρύων μου κινούν την λύπην και τον οίκτον.
40. Πλήν πές μου κατά τους γλυκείς εκείνους στεναγμούς σας,
με τι σημείον, πώς ποτε επέτρεψεν ο έρως
αλλήλων να γνωρίσετε τους αμφιβόλους πόθους;
41. Και 'κείνη. - Μεγαλήτερος δεν είναι άλλος πόνος,
παρά να ενθυμήται τις καιρούς ευτυχισμένους
εν συμφοραίς· κ' είναι γνωστόν εις τον διδάσκαλόν σου.
............
Εδώ περιγράφει πώς ξεκίνησε το ειδύλιο: Οι δυό τους είναι σ΄ένα δωμάτιο του κάστρου και ο Πάολο της εξιστορεί την ιστορία του Lancelot και της Guinevere, που απηχεί τα δικά τους συναισθήματα.
Ήμεθα μόνοι και χωρίς καμμίαν υποψίαν·
44. συχνά εις την ανάγνωσιν εκείνην συνηντώντο
τα βλέμματά μας, κι' άλλαζε το χρώμα του προσώπου,
αλλ' ό,τι μας ενίκησεν υπήρξεν έν χωρίον·
45. όταν εφθάσαμεν εκεί, που εραστής τοιούτος
φιλεί το πολυπόθητον χαμόγελον εκείνο·
αυτός, που δεν θα χωρισθή ποτέ του από μένα,
46. το στόμα μου εφίλησε το σώμα τρέμων όλος.
Και Γαλλεώτος έγινεν η βίβλος και ο γράψας·
47. Ενώ η μία των ψυχών τοιαύτα διηγείτο,
η άλλη τόσον έκλαιεν, ώστε υπό του οίκτου
λειπόθυμος απέμεινα ωσάν ν΄απενεκρώθην,
κι' έπεσα όπως του νεκρού το σώμα καταπίπτει.
Μετάφραση Γεωργίου Ε. Αντωνιάδου



 Rodin: "The Kiss"
O αυθεντικός τίτλος του έργου ήταν Francesca da Rimini


 Gustavε Dore, από την εικονογράφηση της Κόλασης του Δάντη,
άσμα V.
Η Francesca και ο αγαπημένος της παγιδευμένοι από τον τυφώνα των ψυχών


Alexandre Cabanel, Morte di Francesca da Rimini e di Paolo Malatesta, 1870


 Ary Scheffer, Francesca da Rimini en Paolo Malatesta. Δεξιά ο Δάντης και ο Βιργίλιος
Hamburger Kunsthalle


 Η Francesca da Rimini, υπαρκτό πρόσωπο, έζησε την εποχή του Δάντη και η ιστορία της είναι αληθινή. Ο γάμος της με τον Giovanni Malatesta, γιού του λόρδου του Ρίμινι, Malatesta da Verucchio έγινε για πολιτικούς λόγους, για να σταματήσουν οι εχθροπραξίες μεταξύ των δύο οικογενειών. Όμως η Francesca ερωτεύτηκε τον μικρότερο αδερφό του άνδρα της, Paolo, που και ο ίδιος ήταν παντρεμένος. Διατήρησαν ερωτικές σχέσεις για περίπου 10 χρόνια μέχρι που ο Giovanni τους τσακώνει και τους σκοτώνει.
Ο Δάντης την απαθανατίζει στην κόλαση, στο 5ο άσμα της Θείας Κωμωδίας.
Ο Δάντης μαζί με το φάντασμα του Βιργίλιου συναντούν τους δύο εραστές στον δεύτερο κύκλο της κόλασης, πού προορίζεται για τους μοιχούς και τους λάγνους. Το ζευγάρι είναι παγιδευμένο σε έναν αιώνιο ανεμοστρόβιλο. Ο Δάντης μιλά μαζί της και αυτή του εξηγεί τα δεινά της. Ο Δάντης από τη συγκίνησή του λυποθυμά....


Από την ιστορία της Francesca da Rimini εμπνεύστηκαν πολλοί καλλιτέχνες και συνθέτες.

 
Η ιστορία της Francesca da Rimini όπως είναι επόμενο ενέπνευσε πολλούς συνθέτες. Ένας εξ αυτών ο Τσαϊκόφσκι με το ομώνυμο Συμφωνικό Ποίημα και ο Ραχμάνινωφ με την ομώνυμη όπερα. 
Και τα δύο έργα βασίζονται στο 5ο άσμα της κόλασης, της Θείας Κωμωδίας του Δάντη.


 TCHAIKOVSKY

 Ο Τσαϊκόφσκυ έγραψε το έργο σε λιγότερο από 3 εβδομάδες, κατά την διάρκεια της επίσκεψής του στο Μπάιρόιτ, το φθινόπωρο του 1876 και είναι αφιερωμένο στον φίλο του και πρώην μαθητή του Σεργκέυ Τανέγιεφ.

 



RACHMANINOFF

 Ο Ραχμάνωφ έγραψε την όπερα το 1904, αποτελείται απο πρόλογο, δύο σκηνές και επίλογο και το λιμπρέτο είναι του Modest Ilyich Tchaikovsky (νεώτερος αδερφός του συνθέτη). Η πρεμιέρα του έργου δόθηκε στις 24 Ιανουαρίου 1906, στο Bolshoi Theatre στη Μόσχα, με τον ίδιο στο πόντιουμ.




 (Η γνωστότερη άρια της όπερας )Anna NETREBKO. Francesca da Rimini. Rachmaninov


ROSSINI 

Και μια άρια που έγραψε ο Rossini, Francesca da Rimini ("Faro' come colui che piange e dice") (1848).




 Πηγή (όλη η Θεία Κωμωδία): 
μορφή PDF













GOUNOD, SAPHO




Η Σαπφώ καθισμένη διαβάζει ένα ποίημά της στις μαθήτριές της
Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο


De Profundis Ya 
13/5/2014


"Ομορφόθρονη αθάνατη Αφροδίτη,
κόρη του Δία, σου δέομαι, δολοπλέχτρα,
με πίκρες και καημούς μη, Δέσποινα,
παιδεύεις την ψυχή μου.
Μα έλα μου, αν και κάποτε από πέρα
το κάλεσμά μου όμοιο, αγροικώντας,
ήρθες, το πατρικό παλάτι αφήνοντας,
και το χρυσό σου αμάξι
ζεύοντας. κι όμορφα στρουθιά πετώντας
γοργά στη γή σ΄εφέρανε τη μαύρη
παντ΄απ΄τον ουρανό με φτεροκόπημα
πυκνό μες΄τον αιθέρα.
Κι΄ως έφτασαν ταχιά, χαμογελώντας
με την αθάνατη όψη, ω μακαρία,
με ρώτησες σαν τι και πάλι να 'παθα
τι σε καλώ κοντά μου.
Τι λαχταρά η ψυχή μου η φρενιασμένη
τόσο πολύ να γίνει: -Ποιον και πάλι
θες η Πειθώ να΄φέρω στην αγάπη σου;
Σαπφώ, ποιός σ' αδικάει;
Γιατί αν φεύγει, γοργά από πίσω θα 'ρθει,
κι΄αν δεν παίρνει σου δώρα, θα σου φέρει.
τωρ΄αν δεν σ΄αγαπάει, θα σ΄αγαπήσει
και δίχως να το θέλεις.
Ω! έλα μου και τώρα, κι΄απ΄τις μαύρες
τις έγνοιες λύσε με, και ό,τι ν΄αληθέψει
ποθεί η ψυχή μου, τέλεσ' το, κι΄ατή σου
συ γίνε ο βοηθός μου."

Σαπφώ, 6oς αι. π.Χ.
(Μετάφραση ο Π. Λεκατσάς)

Κορδάτος: "Η Σαπφώ και οι κοινωνικοί αγώνες στη Λέσβο»
Η Σαπφώ έγραψε αυτό το ποίημα όταν ο Κερκύλας που τον είχε παντρευτεί και είχε κάνει μια κόρη μαζί του την άφησε και έφυγε. Έτσι η ερωτευμένη Σαπφώ απελπισμένη απευθύνεται και παρακαλεί την Αφροδίτη. Δεν αποκλείεται όμως το ποίημα να γράφτηκε για τον Φάωνα, γιατί το λεξικό του Σουϊδα αναφέρει: «.…. δι΄ έρωτα Φάωνος του Μυτιληναίου εκ του Λευκάτου κατεπόντησεν εαυτήν"

Βέβαια, οι ερευνητές δεν δέχονται ότι το γεγονός της αυτοκτονίας της Σαπφώς αληθεύει.
Το λευκάδιο πήδημα ήταν το γκρέμισμα απο κάποιο βράχο στη θάλασσα ατόμων που είχαν κα
ταδικαστεί σε θάνατο. Τους έδιναν χάρη μόνο αν φίλοι ή συγγενείς κατάφερναν να τους σώσουν. Ο Λευκάδιος όμως βράχος έγινε καταφύγιο και των απογοητευμένων ερωτευμένων. Έτσι δεν ήταν δύσκολο να δημιουργηθεί και για τη Σαπφώ ο θρύλος οτι μετά τον έρωτά της ακολούθησε κι αυτή τα βήματα των άλλων και αυτοκτόνησε εκεί.



 Jacques-Louis David, Sapho, Phaon et l Amour, 1809


Σχέδιο του Edouard Despléchin για την σκηνή του φινάλε της όπερας 
στην πρώτη παραγωγή του 1851
Η Σαπφώ στο ακρωτήριο Λευκάτα



 GOUNOD, SAPHO
Είναι η πρώτη όπερα του Gounod. Η ιστορία της βασίστηκε σε θρύλους για τον έρωτα της Σαφπώς για τον Φάωνα και την αυτοκτονία της, πέφτοντας από το ακρωτήριο Λευκάτα της Λευκάδας, όταν ο Φάων τη πρόδωσε. Το λιμπρέτο έγραψε ο Emile Augier και η πρεμιέρα του δόθηκε στις 16 Απριλίου 1851.





 Το τελευταίο τραγούδι της όπερας που τραγουδάει η Σαπφώ και πέφτει από το ακρωτήριο Λευκάτα της Λευκάδας και αυτοκτονεί










ARNOLD BAX, WILIAM TURNER




Tintagel Castle after William Turner, Tate Gallery


De Profundis Ya
16/10/2014


Tintagel Castle, Συμφωνικό ποίημα του Arnold Bax, ίσως το πιο γνωστό ορχηστρικό του έργο (1919).
Ο Bax επισκέφτηκε το κάστρο το καλοκαίρι του 1917 συνοδευόμενος από τη φίλη του πιανίστρια Harriet Cohen, με την οποία εκείνη την εποχή είχαν σχέση και μάλιστα το έργο το αφιέρωσε σ΄αυτή.
Κατά τα λεγόμενά του, η μουσική του απεικονίζει δύο ποιήματα που έγραψε, το κάστρο ψηλά στα βράχια πάνω από τον Ατλαντικό, να καίγεται από τον αδυσώπητο καλοκαιρινό ήλιο. Στη μουσική υπάρχει λίγη γεύση κέλτικης παράδοσης, ίσως για να κάνει σύνδεση μεταξύ του κάστρου και του βασιλιά Αρθούρου. Το άλλο θέμα απεικονίζει τη θάλασσα.


ΕΜΠΕΙΡΙΚΟΣ, CEZANNE




Cezanne - Still life with bottles and apples


De Porfundis Ya
9/9/2014

 «… Καιροί καλοί σαν μήλα του Σεπτέμβρη
Στους εραστάς πηγαίνουνε τα φρούτα
Των κήπων και των ασπασμών
Της ανδρικής και γυναικείας συσχετίσεως
Πάσης μορφής του έρωτος…»

Α. Εμπειρίκος, απόσπασμα από το ποίημα “Επαλήθευσις








Σάββατο 2 Μαΐου 2015

ΣΙΒΥΛΛΕΣ



Michelangelo, η Δελφική Σίβυλλα (λεπτομέρεια), Sistine Chapel


De Profundis Ya
5/5/2014


Στην αρχαιότητα με τη λέξη Σίβυλλα χαρακτηριζόταν η οποιαδήποτε γυναίκα με μαντική ικανότητα που προφήτευε αυθόρμητα (χωρίς να ερωτηθεί), όταν περιερχόταν σε έκσταση, μελλοντικά συμβάντα (συνήθως δυσάρεστα ή φοβερά). Αυτό συνέβαινε, όπως πίστευαν οι αρχαίοι Έλληνες και Ρωμαίοι, γιατί δεχόταν την επίσκεψη ενός θεϊκού πνεύματος.
Η πίστη των αρχαίων λαών στην ευαίσθητη και διαισθητική φύση της γυναίκας συνετέλεσε ώστε πολλά αποφθέγματα σε τύπο χρησμού ή προφητείας να τα αποδίνουν σε μια Σίβυλλα και έτσι σιγά-σιγά εμπλουτίσθηκε η παράδοση. Πολλές φορές τους αποδίδονταν προφητείες επινοημένες μετά από μεγάλα γεγονότα, κι επειδή αυτό ήταν πολύ εντυπωσιακό, έκανε τον πολύ κόσμο να δίνει προσοχή στις προφητείες της Σίβυλλας. Την ευπιστία αυτή του λαού, όπως ήταν φυσικό, την εκμεταλλεύθηκαν κατά καιρούς και διάφορες πολιτικοθρησκευτικές προπαγάνδες. Δημιουργήθηκε έτσι μια πλούσια συλλογή από σιβυλλικούς χρησμούς, των οποίων η επίδραση στον λαό ήταν αισθητή μέχρι τον Μεσαίωνα.
Οι μετά τον Αριστοτέλη πηγές αναφέρουν τρεις, 4 ή και 10 Σίβυλλες. Σύμφωνα με αρχαίους θρύλους, υπήρξαν συνολικά 12 Σίβυλλες σε όλη την αρχαιότητα. Από αυτές, οι πιο διάσημες ήταν:
Η Ιδαία Σίβυλλα ή Σίβυλλα της Μαρπησσού ή Ελλησποντία
Η Σαμία Σίβυλλα
Η Ερυθραία Σίβυλλα, η Ηροφίλη
Η Δελφική Σίβυλλα
Η Κυμαία Σίβυλλα, η Δημώ ή Δημοφίλη
Πηγή:http://el.wikipedia.org/…/%CE%A3%CE%AF%CE%B2%CF%85%CE%BB%CE…


 H Δελφική Σίβυλλα


 Raphael The Sibyls, Santa Maria della Pace, Rome


 Velazquez, (Sibyl with Tabula Rasa),
Meadows Museum















SAINT SAENS, LE ROUET D' OMPHALE




«Ηρακλής και Ομφάλη», έργο του Φρανσουά Λεμουάν, Μουσείο του Λούβρου, Παρίσι (1724).


De Profundis Ya
23/11/2014

Ένα μικρό, αλλά πανέμορφο Συμφωνικό Ποίημα για ορχήστρα του Saint-Saens "Le rouet d'Omphale" (O τροχός της Ομφάλης),
Το Συμφωνικό Ποίημα είναι έργο του 1871 και είναι βασισμένο στον μύθο του Ηρακλή και της Ομφάλης.
Ο Απόλλωνας καταδικάζει τον Ηρακλή (μετά από διαμάχη που είχαν μεταξύ τους) και τον στέλνει σαν σκλάβο για τρία χρόνια στη Λυδία, όπου βασίλισσα είναι η Ομφάλη. Η τιμωρία του είναι να την υπηρετεί και να γνέθει γι' αυτήν το μαλλί με το αδράχτι και την ηλακάτη, ντυμένος μάλιστα σα γυναίκα! 



 Η φιλονικία μεταξύ του Απόλλωνα και του Ηρακλή ήταν τόσο έντονη, που ο Δίας αναγκάστηκε να ρίξη κεραυνό για να τους χωρίσει.
















ANDRE CAMPRA, ARION





Albrecht Dürer, Arion poet riding a dolphin 1514, watercolor


De Profundis Ya
3/5/2014

André Campra: Αρίων. Καντάτα για φλάουτο, βιόλα ντα γκάμπα, τσέμπαλο και χορωδία και αναφέρεται στην ιστορία του Αρίωνα, τον λυρικό ποιητή απο τη Μύθημνα της Λέσβου (7ος-6ος αι. π.Χ)
Ήταν ο καλύτερος κιθαρωδός της εποχής του και συνεισέφερε στην εξέλιξη του διθυράμβου, του άσματος της διονυσιακής λατρείας, που αποτέλεσε τον πρόδρομο της τραγωδίας. Ως ποιητής και συνθέτης έγραψε άσματα (διθυράμβους) και προοίμια (κιθαρωδικούς κανόνες), από τα οποία δεν σώθηκαν ούτε ένας στίχος.
Για τη ζωή του υπάρχει μια ιστορία, που μοιάζει περισσότερο με παραμύθι και μας την κληροδότησε ο Ηρόδοτος. Κάποτε, ο Αρίων αποφάσισε να ταξιδέψει στη Σικελία για τα προς το ζην. Εκεί, αφού με την τέχνη του μάζεψε πολλά χρήματα και πλούτη, ξεκίνησε το ταξίδι της επιστροφής μ’ ένα κορινθιακό πλοίο.
Κατά τη διάρκεια του ταξιδιού οι ναύτες αποφάσισαν να τον ληστέψουν και να τον πετάξουν στη θάλασσα. Ο Αρίων προσφέρθηκε να τους δώσει χρήματα για να σώσει τη ζωή του, αλλά εις μάτην. Τότε, τους παρακάλεσε να του κάνουν μια τελευταία χάρη. Να τον αφήσουν να τραγουδήσει πριν από το θάνατό του. Οι ναύτες δέχθηκαν.
Ο Αρίων, αφού φόρεσε τα καλά του, πήρε την κιθάρα στα χέρια του, στάθηκε στην πλώρη του καραβιού και τραγούδησε τον «όρθιο νόμο», έναν ύμνο προς τον θεό Απόλλωνα. Ένα δελφίνι που εθεωρείτο το ιερό ζώο του Απόλλωνα τον πήρε στη ράχη του και τον έβγαλε στο ακρωτήριο Ταίναρο. Από εκεί, ο Αρίων πήγε πεζός στην Κόρινθο, όπου ανέφερε τα καθέκαστα στον Περίανδρο. Αυτός αφού πρώτα επαλήθευσε τα όσα του είχε εξιστορήσει ο Αρίων διέταξε τη σύλληψη των Κορίνθιων, που εν τω μεταξύ είχαν επιστρέψει στην Κόρινθο και να θανατωθούν.

Πηγή:http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CF%81%CE%AF%CF%89%CE%BD


 Bernard Picart "Arion Preserved by a Dolphin, 1731



 Bernard Picart "Arion Preserved by a Dolphin, 1731



Les Arts Florissants