Σάββατο, 8 Απριλίου 2017

Η ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΛΑΖΑΡΟΥ








Επιμέλεια: Elpida Nousa
8/4/2017


Η μουσική μου πρόταση έρχεται με αφορμή το Λαζαροσάββατο, μια και σήμερα γιορτάζουμε την ανάσταση του φίλου του Ιησού από τη Βηθανία, μέρα νίκης της ζωής επί του θανάτου.


Η Ανάσταση του Λαζάρου έδωσε έμπνευση σε πολλούς καλλιτέχνες.Ανάμεσά τους και ο Καραβάτζιο στο ομώνυμο εικαστικό του, στο οποίο με εκπληκτική μαεστρία απεικονίζει την ασθενική σάρκα του Λάζαρου, μόλις έχει αναστηθεί γι’αυτό και διατηρεί την ακαμψία του θανάτου, με ανασηκωμένο το ένα χέρι του αναστημένου προκειμένου να δεχτεί το Φως του Χριστού!
Θρυλείται πως ο ζωγράφος δούλευε με απόλυτη μυστικότητα το συγκεκριμένο εικαστικό, και πως υποχρέωνε τους εργάτες που χρησιμοποιούσε ως μοντέλα να κρατάνε ένα πτώμα που βρισκόταν σε κατάσταση αποσύνθεσης.
Όταν τέλειωσε και παρουσίασε το έργο, παρότι εξέπληξε, προκάλεσε σχόλια και αντιδράσεις, κάτι που εξόργισε τον δημιουργό, κι έτσι, οξύθυμος καθώς ήταν, κομμάτιασε τον πίνακα με το μαχαίρι του.
Στη συνέχεια, ζωγράφισε άλλον, πιστότερο και ωραιότερο…

*****
To όμορφο εικαστικό θα συνοδεύσω με το έκτo από τα "14 Songs op. 34" του Ραχμάνινοφ για υψίφωνο και πιάνο, που είναι εμπνευσμένο από την "Ανάσταση του Λαζάρου" και θα το ακούσουμε από την κορυφαία σουηδή Elisabeth Soderstrom, ενώ στο πιάνο τη συνοδεύει ο Vladimir Ashkenazy.










Κυριακή, 26 Μαρτίου 2017

ALFRED CORTOT










Επιμέλεια: Yolanda Salapata
26/3/2017






Chopin 
Complete Piano Works/ New Mastering 
                                                (recording of the Century : Alfred Cortot)




Κυριακή, 12 Φεβρουαρίου 2017

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΤΟΥ ΑΣΩΤΟΥ



"ΚΥΡΙΑΚΗ του ΑΣΩΤΟΥ" 




Επιμέλεια: Elpida Nousa
"Επιστροφή του Ασωτου"  του Ρέμπραντ

Οπου ο καλλιτέχνης αποφεύγοντας κάθε διακοσμητικό στοιχείο, συγκεντρώνεται στην οπτική αφήγηση της παραβολής με το χρώμα και το φως ν’αποκαλύπτουν την ιστορία του ακόλαστου νέου. 
Μια συμφωνία λαμπερών και σκοτεινών τόνων, έντονου φωτός και σκιάς.

Το πρόσωπο του τυφλού πατέρα ακτινοβολεί από το εσωτερικό φως και το φως στα πέλματα του ασώτου αποκαλύπτει τα φθαρμένα παπούτσια και τα γδαρμένα πόδια, στοιχεία που μαρτυρούν πως ο δρόμος της επιστροφής ήταν μακρύς και δύσβατος.
 ***
Η Μουσική τέχνη δίνει πλήθος αριστουργημάτων εμπνεόμενα από την Παραβολή, όμως σήμερα προτείνω να ακούσουμε το ορατόριο "The Prodigal Son" του σερ Αρθουρ Σάλλιβαν.
Γράφτηκε το 1869 με την επιρροή των ορατορίων του Μέντελσον να είναι ισχυρή.
Ο Σάλλιβαν, που συνέθεσε τη μουσική μέσα σε τρεις εβδομάδες, παραλλάσσει ελαφρώς την ιστορία παραλείποντας το επεισόδιο στο οποίο ο πρεσβύτερος γιος αμφισβητεί το έλεος που προσφέρεται στον άσωτο αδερφό του.
Αντ 'αυτού, εστιάζει στη δραματική συμφιλίωση πατέρα-γιου. 
Αντιμετωπίζει τον άσωτο όχι ως φύση που ρέπει προς την διαφθορά και την ακολασία (άποψη πολλών σχολιαστών, που ξεχνούν την ανθρώπινη φύση και τις νεανικές παρορμήσεις), αλλά ως ανήσυχο νέο, που βαριεστημένος από τη μονοτονία του σπιτιού, ανυπομονεί να ανακαλύψει τον κόσμο.
Ορατόριο με θαυμαστή ενορχήστρωση!

Το τελικό χορωδιακό :"Εσύ Κύριε, είσαι ο Πατέρας όλων μας!"



ΑΦΟΡΙΣΜΟΙ ΚΑΙ ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΟΥΣΙΚΗ



ΑΦΟΡΙΣΜΟΙ ΚΑΙ ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΟΥΣΙΚΗ

Επμέλεια:  Christos Sipsis




"Χαρά, θλίψη, δάκρυα, θρήνος, γέλιο ... Σε όλα αυτά η μουσική δίνει φωνή, αλλά με τέτοιο τρόπο που μεταφερόμαστε από τον ταραγμένο κόσμο σε ένα κόσμο ειρήνης και βλέπουμε την πραγματικότητα με ένα νέο τρόπο, σαν να ήμασταν καθισμένοι σε μια λίμνη σε βουνό και να ατενίζαμε λόφους και δάση και σύννεφα πάνω στο ήρεμο και απύθμενο νερό."

Albert Schweitzer


Τετάρτη, 25 Ιανουαρίου 2017

Δευτέρα, 23 Ιανουαρίου 2017

JACQUES OFFENBACH



JACQUES OFFENBACH



"Music in the Tuileries Gardens"
(Μουσική στους Κήπους του Κεραμεικού).
Édouard Manet


Επιμελεια: Elpida Nousa

ΕΝΤΟΥΑΡ ΜΑΝΕ-ΖΑΚ ΟΦΕΝΜΠΑΧ
Αφορμή δίνει η γενέθλια επέτειος του γάλλου ιμπρεσιονιστή Εντουάρ Μανέ(23 Ιανουαρίου 1832) και το εικαστικό του "Music in the Tuileries Gardens-Μουσική στους Κήπους του Κεραμεικού".
Το 19ο αι. οι Κήποι ήταν το μέρος, που συνήθως τις Κυριακές συγκεντρώνονταν οι Παριζιάνοι να ψυχαγωγηθούν και να διασκεδάσουν κάτω από τους ήχους της μπάντας που παιάνιζε καθόλη τη διάρκεια της μέρας.
Πλήθος κομψά ενδεδυμένων ανδρών και γυναικών έχουν συρρεύσει στο πάρκο...Kάποιοι όρθιοι ...κι άλλοι καθισμένοι στα καμωμενα με επιδεξιότητα, μεταλλικά καθίσματα ...
Αστοί της Παρισινής κοινωνίας, ανάμεσά τους κι επώνυμοι της Τέχνης, φίλοι του Μανέ, που εύκολα μπορεί να διακρίνει κάποιος αν παρατηρήσει προσεκτικά τις φιγούρες.
Ο κύριος με το ημίψηλο καπέλο και το λευκό παντελόνι είναι ο αδεφός του ζωγράφου, Ευγένιος, πίσω του και προς τα αριστερά ο Θεόφιλος Γκωτιέ, ενώ δίπλα του και προφίλ βλέπουμε και τον ποιητή Μπωντλαίρ, που εκτιμούσε δεόντως την τέχνη του Μανέ.
Ο ζωγραφος αυτοπροσωπογραφείται αφαιρετικά στην άκρη της αριστερής μεριάς του έργου...
Στη δεύτερη σειρά και κάτω από το θεόρατο δέντρο, ένας κύριος με γυαλιά και κοντό μουστάκι.
Πρόκειται για τον ΖΑΚ ΟΦΕΝΜΠΑΧ, δημοφιλή για τις οπερέτες του εκείνη την εποχή στη Γαλλία.
Χαιρετούρες, φιλοφρονήσεις, υποκλίσεις...
Ολα, με διάθεση ευθυμίας και ιλαρότητας!Μια αστείρευτη τέρψη, ένα μεθύσι της καρδιάς!
Η άλλη όψη της καθημερινότητας που ο Μανέ κατορθώνει να τής δώσει μια διάσταση ονειρική με τη μουσική να βροντοφωνάζει διαρκώς την παρουσία της παρότι κανένας από τους εκτελεστές δεν εμφανίζεται στον πίνακα.
Η χαρά και η ευδαιμονία που προσφέρει η ακρόασή της αντικατοπτρίζεται διάχυτα στα πρόσωπα των παρευρισκομένων κι είναι ο Μανέ εκείνος που αποτυπώνει αυτό το συναίσθημα με άφθαστη μαεστρία καθώς οι γρήγορες, ελεύθερες πινελιές του κι οι χρωματικές κηλίδες μεταφέρουν στ'αυτιά μας τους εύθυμους, ρυθμικούς ήχους της ορχήστρας, τις χαρούμενες φωνές του κόσμου, την κίνηση των σωμάτων που αν και συνωστισμένα λικνίζονται διακριτικά κάτω από τα κομψά και περίτεχνα ενδύματά τους...

Μια υπαίθρια σκηνή, που τον παλμό της μεταφέρει με την άψογη τεχνική του ο Εντουάρ Μανέ σε αυτό το εικαστικό του 1862!

"La vie parisienne:ΟΦΕΝΜΠΑΧ"
Λάτρεις της καλοπέρασης οι Γάλλοι, η ζωή τους αποτυπώνεται μουσικά λίγα χρόνια αργότερα από έναν καλλιτέχνη της παρέας του ζωγράφου και μέρος του πίνακα, τον Ζακ Όφενμπαχ.
"La vie parisienne-Παριζιάνικη ζωή" είναι ο τίτλος μιας οπερέτας του 1866, την πρώτη του Οφενμπαχ που απεικονίζει τη σύγχρονη ζωή, (μιας και όλες οι προηγούμενες αντλούσαν τα θέματά τους από τη μυθολογία), από την οποία θα απολαύσουμε την υπέροχη ουβερτούρα της...
Με ζωηρό και εύθυμο χαρακτήρα, η Ουβερτούρα δομείται δεξιοτεχνικά, απαιτώντας από τους εκτελεστές να ξεδιπλώσουν τις ικανότητες και τα προσόντα τους.
Εντυπωσιακοί ακροβατισμοί χρωματίζουν με ενθουσιασμό τον γρήγορο και αισιόδοξο ρυθμό της!

Jacques Offenbach: "La vie Parisienne- Ouverture"
Tην Ορχήστρα της Όπερας της Βιέννης διευθύνει ο Hermann Scherchen:




Δευτέρα, 16 Ιανουαρίου 2017

ΜΟΥΣΙΚΗ ΚΑΙ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ - Τ




ΜΟΥΣΙΚΗ ΚΑΙ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ








TOSKANINI





Επιμέλια: Elpida Nousa

ΑΡΤΟΥΡΟ ΤΟΣΚΑΝΙΝΙ(1867-1957)

Εκατόν πενήντα χρόνια συμπληρώνονται φέτος από τη γέννηση του μεγάλου μαέστρου, και εξήντα σήμερα από το θάνατό του στις 16 Γενάρη του 1957. Ο Ιταλός μαέστρος θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους μουσικούς του τέλους του 19ου και του 20ου αιώνα, και παρότι ήταν αυστηρός κι απαιτητικός με τους συνεργάτες του, ήταν αγαπημένος γιατί όλοι αναγνώρισαν ως χαρακτηριστικά του την μουσική τελειομανία και λεπτολόγηση, το άριστο μουσικό αυτί και κυρίως την ηχηρότητα, και την απαράμιλλη φωτογραφική μνήμη του!

<<ΤΟ ΝΤΕΜΠΟΥΤΟ>>

Ξεκίνησε την καριέρα του ως τσελίστας και ως μέλος ορχήστρας περιόδευσε στα νιάτα του στη Λατινική Αμερική.
Το 1886 βρίσκεται σε περιοδεία στη Βραζιλία με την «ΑΪΝΤΑ» του Βέρντι, όταν η κακή συμπεριφορά του μαέστρου οδηγεί τα μέλη της ορχήστρας να κατέβουν σε απεργία.
Ο διευθυντής του θεάτρου αναγκάζεται να ζητήσει αντικαταστάτη άρον-άρον, όταν οι συνάδελφοι του Τοσκανίνι προτείνουν εκείνον καθώς ήταν ο μόνος που γνώριζε το σύνολο της όπερας από μνήμης!
Το κοινό άρχισε να διαμαρτύρεται όταν είδε έναν άγνωστο μαέστρο στο πόντιουμ!
Όμως σύντομα διέκρινε την απόλυτη αυτοκυριαρχία αυτού του άσημου δ/ντή ορχήστρας, την πειθαρχία, τη ζωντάνια και την ευαισθησία του!
Διέκρινε την έλξη που ασκούσε ο νεαρός γητευτής στο μουσικό ποίμνιό του που παρακολουθούσε εκστασιασμένο τα χέρια του κι έπραττε κατά γράμμα όσα οι ακριβείς κινήσεις του, υποδείκνυαν!
Το αποτέλεσμα ήταν εκπληκτικό με την αναγνώριση να έρχεται αστραπιαία και ν’ ακολουθεί η περίλαμπρη φήμη του σ' όλο τον κόσμο!
Ενας μαέστρος που χαρακτηρίστηκε κατ'εξοχήν Βερντικός και διηύθυνε την ΑΪΝΤΑ αμέτρητες φορές!
Εκείνη όμως η πρώτη φορά, που ως δεκαεννιάχρονος και με τρεμάμενα πόδια, μα αποφασιστικά, ανέβηκε στη σκηνή να κατευθύνει με τις υποδείξεις του τη μεγάλη ορχήστρα και να την οδηγήσει σε ένα θριαμβικό φινάλε ενέπνευσε το μεγάλο σκηνοθέτη Φράνκο Τζεφιρέλλι στην ταινία με τίτλο: «Il giovane Toscanini», με τον Τόμας Χάουελ να υποδύεται το ρόλο του μαέστρου και την Eλίζαμπεθ Τέηλορ στο ρόλο της ρωσίδας σοπράνο Nadina Bulicioff, που είχε εξοργιστεί με την επιλογή Τοσκανίνι λόγω του νεαρού της ηλικίας του, όμως μετά το θρίαμβο της βραδιάς και την προσωπική της επιτυχία, ο νεαρός Αρτούρο, γνωστός για τις δημοκρατικές του ιδέες και τις απόψεις του περί ισότητος και ελευθερίας, ήταν εκείνος που την έπεισε με τη στάση και το λόγο του, να απελευθερώσει έξι από τους σκλάβους της, αφού η δουλεία βρισκόταν ακόμη σε ισχύ.
Ο ίδιος ο Τζεφιρέλλι κατενθουσιασμένος με την ταινία δήλωσε:

«Ιs the story of a young man who achived success and glory at only eighteen. 
The story οf a Country like Brasil, with its incredible ealth of charm and fascinating facets.
A film I am delighted to make for young people everywhere as seen through a young viewpoint»

Αφιερώστε οκτώ λεπτά να δείτε το συγκινητικό απόσπασμα της ταινίας-σκηνές της πρεμιέρας της όπερας στη Βραζιλία, όπου ακούγονται:
Η διάσημη εισαγωγή-Πρελούδιο του μελοδράματος(1:37) , η εκπληκτική άρια του Ρανταμές: «Celeste Aida» με το αποθεωτικό υψηλό ΣΙ ύφεση στο φινάλε της(4:55), το Θριαμβικό Εμβατήριο(7:10),σε μια ελάχιστη απότιση φόρου τιμής σε έναν μαέστρο, που το ντεμπούτο του δραματοποιεί αριστότεχνα ο μάστορας Τζεφιρέλλι!

A Dramatic scene of the Young Toscanini Go on


ΑΦΟΡΙΣΜΟΙ ΚΑΙ ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΟΥΣΙΚΗ



ΑΦΟΡΙΣΜΟΙ ΚΑΙ ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΟΥΣΙΚΗ


Επιμέλεια: Christos Sipsis



Η μουσική μπορεί να κατονομάσει το άφατο και να μεταδώσει το ακατανόητο

 Leonard Bernstein.



Πέμπτη, 12 Ιανουαρίου 2017

ΑΦΟΡΙΣΜΟΙ ΚΑΙ ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΟΥΣΙΚΗ




 ΑΦΟΡΙΣΜΟΙ ΚΑΙ ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΟΥΣΙΚΗ






Επιμέλια: Christos Sipsis

"La musique est la littérature du cœur;
elle commence là où le langage se perd"

(Η μουσική είναι η λογοτεχνία της καρδιάς.
Αρχίζει από από εκεί που χάνεται ο λόγος) 

Alphonse Marie Louis de Prat de Lamartine.

JOSEPH HAYDN




JOSEPH HAYDN




Joseph Haydn playing quartets - 
Anonymous
before 1790
StaatsMuseum, Vienna

Επιμέλεια: De Profundis Ya



"I was cut off from the world. There was no one to confuse or torment me, and I was forced to become original."

HAYDN

" είχα αποκοπεί από τον κόσμο. Δεν υπήρχε κανείς να συγχέουμε ή να με βασανίζεις, και αναγκάστηκα να γίνει αυθεντικό."

Χάιντν