Πορτραίτο του Μάριου Βάρβογλη (1919) από τον A.Modigliani,
με τον οποίο τον συνέδεε βαθιά φιλία. Συλλογή Franz Meyer, Basel
Επιμέλεια: De Profundis Ya
3/4/2016
Ο Μάριος Βάρβογλης θεωρείται μαζί με τους Αιμίλιο Ριάδη, Διονύσιο Λαυράγκα, Γεώργιο Λαμπελέτ, και Μανώλη Καλομοίρη, ένας από τους δημιουργούς της σύγχρονης νεοελληνικής μουσικής σκηνής. Μουσικοκριτικός και καθηγητής μουσικής, αποκλήθηκε ο «παππούς της ελληνικής μουσικής».
Υπήρξε δάσκαλος των Μ.Θεοδωράκη, Μ.Χατζιδάκι και Γ. Ξενάκη. Ένα ενδιαφέρον βίντεο για την ζωή του και τη προσφορά του στη μουσική, στο τελευταίο σχόλιο.
Σαν σήμερα αγαπημένοι φίλοι,γεννήθηκε ο G.Bizet ο μεγάλος αυτός Γάλλος συνθέτης της όπερας.
Για την “Carmen” τι να πεί άραγε κανείς!!!Είναι σίγουρο πως θα επαναληφθεί!!!
Φαντάζομαι δεν υπάρχει άνθρωπος σχετικός με μουσικά πράγματα που να μην έχει ακούσει μια φορά στη ζωή του την “Carmen” “του Bizet.
Φαντάζομαι δεν υπάρχει μουσικά ευαίσθητος άνθρωπος που να μην έχει ανατριχιάσει ακούγοντας το φλογερό “L'amour est un oiseau rebelle” ή τη “Ηabanera” από την Αγνή Μπάλτσα ή την Μαρία Κάλλας,κατά τη δική μου-πάντα-προτίμηση.
Και όμως στις 3 Μαρτίου 1875 που ανέβηκε για πρώτη φορά η όπερα αυτή έτυχε κακής υποδοχής.
Το θέμα της κεντρικής ατρόμητης ηρωίδας,μιας τσιγγάνας μιας γυναίκας ανεξάρτητης και απελευθερωμένης,που σαγηνεύει ένα στρατιώτη,που τραγουδάει και χορεύει σε κακόφημα σημεία και τελικά σκοτώνεται από τον πρώην εραστή της,δεν ήταν δυνατόν να συνάδει με το κοινωνικό στάτους της εποχής εκείνης.
Ο Bizet πέθανε πρόωρα 3 μήνες μετά την παρουσίαση του έργου του,από καρδιακή προσβολή.
Και κυρίως χωρίς να ξέρει την τεράστια απήχηση που θα είχε η Carmen του μετά θάνατον,και τη ξεχωριστή της θέση στη σύγχρονη διεθνή δραματουργία.
Ήταν της μοίρας γραφτό o συνθέτης αυτός να δοξαστεί μετά θάνατον!!!
G.BIZET-Επιρροές
Ο Bizet ενέπνευσε και κάποιους συνθέτες μετά το θάνατο του, όπως μεταξύ άλλων ο Pablo de Serasate και ο Αμερικανός γερμανικής και εβραϊκής καταγωγής συνθέτης,Franz Waxman.
Pablo de SARASATE (1844-1908)
O Ισπανός αυτός συνθέτης και βιρτουόζος του βιολιού της ρομαντικής περιόδου,στην αρχή της καριέρας του έγραφε “fantasies” πάνω σε θέματα από όπερες άλλων συνθετών.
Το 1883 συνέθεσε την “Fantasy opus 25 για βιολί και ορχήστρα πάνω σε θέματα της όπερας Carmen του Bizet.
Franz WAXMAN (1906-1967).
O Waxman συνθέτης κυρίως κινηματογραφικών ταινιών,είχε χρησιμοποιήσει τη σύνθεση του “Carmen fantasy” στη ταινία “Humoresque” (1946).
Αφιερωμένο εξαιρετικά στους λάτρεις του βιολιού και όχι μόνο.....!!!!.
Impression Sunrise ~ Claude Monet (1872) oil on canvas Musée Marmottan Monet
Επιμέλεια: Kiriaki Chrysanidou 29/6/2016
Έξι σπουδαίοι (ιμπρεσιονιστές και μετα-ιμπρεσιονιστές) ζωγράφοι [Monet, Degas, Van Gogh, Renoir, Seurat, Toulouse-Lautrec] “συναντώνται” μοναδικά σ' ένα εξαμερές έργο γραμμένο από τον Αμερικανό συνθέτη (κουβανικής καταγωγής) Aldo Rafael Forte (Αβάνα, Κούβα, 1953).
Τα έξι διαφορετικά τμήματα της σύνθεσης “IMPRESSIONIST PRINTS” χωρίζονται σε δύο “γκαλερί” οι οποίες μπορούν να ακουστούν χωριστά αλλά και ως σύνολο με μια μικρή παύση ανάμεσα.
GALLERY I. I. MONET - “Impression: Sunrise”/ “The Houses of Parliament” II. DEGAS’ Ballerinas - “The Star” III. VAN GOGH’S Storms - “Wheatfield with Crows”
GALLERY II. IV. RENOIR’S Elegance and Beauty - “La Parisienne” V. SEURAT’S Pointillism - “The Side Show” VI. TOULOUSE-LAUTREC At the Moulin Rouge “La Goulue”/ “Jeanne Avril Dansant”
Από τα ήρεμα νερά του Monet μέχρι τη θορυβώδη ατμόσφαιρα του Moulin Rouge μεσολαβούν ήχοι, χρώματα και τεχνοτροπίες που συστήνουν ένα ιδιαίτερο μουσικό-εικαστικό ταξίδι.
Houses of Parliament in the Fog ~ Claude Monet (1903) oil on canvas, High Museum of Art
The Star (Dancer On Stage) ~ Edgar Degas (1878) pastel Musée d'Orsay, Paris
"Wheatfield with Crows" ~ Vincent Van Gogh (1890), oil on canvas , Van Gogh Museum, Amsterdam
"La Parisienne (The Blue Lady)" ~ Pierre-Auguste Renoir 1874 oil on canvas National Museum of Wales
Study For "Ιnvitation To The Sideshow" ~ Georges Seurat 1888, oil, canvas E. G. Buhrle Collection (Switzerland)
Moulin Rouge-La Goulue ~ Henri de Toulouse-Lautrec 1891, Color lithograph, Indianapolis Museum of Art
"Jeanne Αvril dansant" ~ Henri de Toulouse-Lautrec ~ 1892, Oil on cardboard, Musée d'Orsay, Paris
STRAVINSKY: RAGTIME και A SOLDIER'S TALE: είναι δύο έργα του Στραβίνσκι που γράφτηκαν περίπου στο ίδιο χρονικό διάστημα (1918-19) και προαναγγέλουν το ενδιαφέρον του για την τζαζ.
Το Ragtime γράφτηκε για μικρή ορχήστρα δωματίου με 11 όργανα και γεννήθηκε από το μπαλέτο A Soldier's Tale. Μέσα στον ίδιο χρόνο έγραψε και το Piano-Rag για σόλο πιάνο.
********
The Soldier's Tale
Το The Soldier's Tale είναι θεατρικό έργο "Για να διαβαστεί, να παιχτεί
και να χορευτεί", γραμμένο από τον γαλλοελβετό συγγραφέα C. F. Ramuz και
είναι βασισμένο πάνω σε ένα ρωσικό παραμύθι, από την συλλογή του
Alexander Afanasyev.
Η «Ιστορία του στρατιώτη» είναι σκηνικό έργο για έναν αφηγητή, δύο ηθοποιούς (στους ρόλους του στρατιώτη και του διαβόλου), μία χορεύτρια στον βουβό ρόλο της πριγκίπισσας και ένα μουσικό σεπτέτο (βιολί, κοντραμπάσο, κλαρινέτο, φαγκότο, κορνέτα /συχνά παίζεται με τρομπέτα, τρομπόνι και κρουστά).
Αφορά έναν στρατιώτη που γυρίζοντας στην πατρίδα του συναντά τον διάβολο και ανταλλάσει το βιολί του με το βιβλίο του διαβόλου, που θα τον κάνει πλούσιο.
Wiki
Μες στη σκόνη περπατάει
Ο στρατιώτης σπίτι πάει
Δέκα μέρες άδεια έχει
Και στο δρόμο τώρα τρέχει
Προχωράει, προχωράει και πάει
Ανυπομονεί να φτάσει
Σπίτι του να ξαποστάσει
,,,,,,,,
ΔΙΑΒΟΛΟΣ
Να μου το δώσεις το βιολί.
ΣΤΡΑΤΙΩΤΗΣ
Γιατί;
ΔΙΑΒΟΛΟΣ
Να τα’ αγοράσω, εννοώ.
ΣΤΡΑΤΙΩΤΗΣ
Δεν το πουλώ.
ΔΙΑΒΟΛΟΣ
(ακουμπώντας κάτω την απόχη για τις πεταλούδες και προτείνοντάς του με το δεξί χέρι ένα βιβλίο που κρατούσε στην αριστερή του μασχάλη
Τότε, με το βιβλίο αυτό αντάλλαξέ το…
ΣΤΡΑΤΙΩΤΗΣ
Δεν ξέρω να διαβάζω, ξέχασέ το…
ΔΙΑΒΟΛΟΣ
Μα δεν χρειάζεται να ξέρεις.
Με το βιβλίο αυτό θα καταφέρεις
Άλλα πολλά…είναι ένας θησαυρός.
Είναι ένας κόσμος μαγικός.
Προνομιούχες,
Τίτλοι, αμοιβαία.
Είναι Χρυσός
ΣΤΡΑΤΙΩΤΗΣ
Πρέπει όμως να μου δείξεις πώς…
ΔΙΑΒΟΛΟΣ
Μα φυσικά… καταλεπτώς !
Δίνει το βιβλίο στον στρατιώτη που αρχίζει να διαβάζει κουνώντας
τα χείλη του και δείχνοντας τις γραμμές με το δάχτυλο
ΣΤΡΑΤΙΩΤΗΣ
Εμπρόθεσμα, όψεως, ανταλλακτήριο
Βιβλίο είναι τούτο ή μαρτύριο;
ΔΙΑΒΟΛΟΣ
Μη βιάζεσαι, θα το καταλάβεις λίγο-λίγο
ΣΤΡΑΤΙΩΤΗΣ
Μα Κύριε, αν είναι πολύτιμο το βιβλίο αυτό
Εμένα το βιολί μου είναι φθαρμένο και παλιό.
Titian, Mater Dolorosa with open hands, 1555.
Prado Museum
Επιμέλεια: De Profundis Ya
6/11/2015
"Stabat Mater Dolorosa" (Ίστατο η Μήτηρ τεθλιμμένη). Θρησκευτικό ποίημα για την Παρθένο Μαρία, ένα από τα πιο δυνατά ποιήματα που αναφέρεται στον πόνο της Μαρίας, μητέρας του Χριστού, κατά τη διάρκεια της σταύρωσής του. Από το 1727 χρησιμοποιείται από την ρωμαιοκαθολική λειτουργία σαν σεκουέντσα (θρησκευτικός ύμνος) .
Οι πιο διάσημες συνθέσεις του ποιήματος, είναι των: Palestrina, Pergolesi, Alessandro Scarlatti and Domenico Scarlatti, Vivaldi, Haydn, Rossini, Dvořák, George Henschel, Karol Szymanowski, Poulenc και Arvo Pärt.
Η Μητέρα η λυπημένη στεκόταν
με δάκρυα στα πόδια του Σταυρού
καθώς εκεί κρεμόταν ο Υιός Της
Η γοερή ψυχή Της,
λυπημένη και πονεμένη
είδε να τον διαπερνά μια ρομφαία
Ω, πόσο λυπημένη και στεναχωρημένη
Είναι αυτή η ευλογημένη Μητέρα,
Μητέρα ενός μοναχογιού!
Έτρεμε, καθώς έβλεπε
τους πόνους του ενδόξου παιδιού Της!
Πόσο έκλεγε, υπέφερε!
Ποιος άνθρωπος δεν θα έκλαιγε
αν έβλεπε τη Μητέρα του Ιησού
να ζει ένα τέτοιο μαρτύριο;
Ποιος δεν θα ένοιωθε συμπόνοια,
σκεπτόμενος τη Μητέρα του Ιησού
να υποφέρει μαζί με τον Υιό Της;
Για τους αμαρτωλούς του λαού
Του, είδε τον Ιησού να βασανίζεται
και να υποβάλλεται σε μαστίγωμα
Είδε το μικρό Της παιδί
να ξεψυχά εγκαταλελειμμένο,
ενώ παρέδιδε το πνεύμα
Ω, Μητέρα, πηγή της αγάπης,
κάνε με να νοιώσω το μέγεθος
του πόνου Σου, για να υποφέρω μαζί Σου!
Κάνε την καρδιά μου να πυρωθεί
από αγάπη για τον Ιησού, το Θεό
μου, στον οποίο είμαι ευγνώμων.
Αγία Μητέρα, κάνε αυτό,
κάρφωσε τα καρφιά του Εσταυρωμένου
στην καρδιά μου γερά!
Οι πόνοι του πληγωμένου Σου παιδιού,
που κρίθηκε άξιος να αντέξει τόσο
για μένα, κάνε να τους μοιραστώ!
Κάνε με να κλάψω μαζί Σου πικρά,
να συμπάσχω με τον Εσταυρωμένο,
όσο θα ζω.
Να βρεθώ στα πόδια του Σταυρού μαζί Σου
και να Σε συντροφεύσω στον πόνο:
Αυτή είναι η επιθυμία μου
Θαυμαστή Παρθένε ανάμεσα σε όλες,
μην είσαι πολύ σκληρή μαζί μου,
άσε με να μοιραστώ τους θρήνους Σου!
Κάνε με να κουβαλώ το θάνατο
του Ιησού, να μοιράζομαι το πάθος Του
και να θυμάμαι τα τραύματά Του.
Κάνε με να υποφέρω με τα τραύματά Του,
κάνε με να αισθανθώ τη μέθη του Σταυρού,
για την αγάπη του Υιού Σου.
Πυρωμένος και κυκλωμένος,
εσύ, Παρθένε, θα με υπερασπιστείς
την ημέρα της Κρίσης.
Κάνε να προστατευθώ από τον Σταυρό,
να δυναμώσω από τον θάνατο του Ιησού,
να αναγεννηθώ από την χάρη.
Όταν πεθάνει το σώμα μου,
Κάνε την ψυχή μου να συναντήσει
Τη δόξα του Παραδείσου. Αμήν.
Το λατινικό κείμενο:
Stabat mater dolorosa
juxta Crucem lacrimosa,
dum pendebat Filius.
Cuius animam gementem,
contristatam et dolentem
pertransivit gladius.
O quam tristis et afflicta
fuit illa benedicta,
mater Unigeniti!
Quae mœrebat et dolebat,
pia Mater, dum videbat
nati pœnas inclyti.
Quis est homo qui non fleret,
matrem Christi si videret
in tanto supplicio?
Quis non posset contristari
Christi Matrem contemplari
dolentem cum Filio?
Pro peccatis suæ gentis
vidit Iesum in tormentis,
et flagellis subditum.
Vidit suum dulcem Natum
moriendo desolatum,
dum emisit spiritum.
Eia, Mater, fons amoris
me sentire vim doloris
fac, ut tecum lugeam.
Fac, ut ardeat cor meum
in amando Christum Deum
ut sibi complaceam.
Sancta Mater, istud agas,
crucifixi fige plagas
cordi meo valide.
Tui Nati vulnerati,
tam dignati pro me pati,
pœnas mecum divide.
Fac me tecum pie flere,
crucifixo condolere,
donec ego vixero.
Juxta Crucem tecum stare,
et me tibi sociare
in planctu desidero.
Virgo virginum præclara,
mihi iam non sis amara,
fac me tecum plangere.
Fac, ut portem Christi mortem,
passionis fac consortem,
et plagas recolere.
Fac me plagis vulnerari,
fac me Cruce inebriari,
et cruore Filii.
Flammis ne urar succensus,
per te, Virgo, sim defensus
in die iudicii.
Christe, cum sit hinc exire,
da per Matrem me venire
ad palmam victoriæ.
Quando corpus morietur,
fac, ut animæ donetur
paradisi gloria. Amen.
“Le Mezzetin”-Antoine Watteau-Metropolitan museum of Arts-N.Y.
Επιμέλεια: Myrto Zacharopoulou
24/6/2016
“Les masques” είναι ένα έργο για πιάνο του Debussy που θεωρείται αυτοβιογραφικό μαζί με το “L'Isle Joyeuse”.
Και τα δύο έργα έγραψε ο συνθέτης τον Ιούλιο του 1904 στο νησί Jersey στα ανοιχτά της Μάγχης,όπου έζησε το φοβερό ειδύλιο με την ερωμένη του Emma Bardac (”L'isle joyeuse”).
Αντίθετα στο άλλο του έργο “Les masques”, ο συνθέτης προαισθάνεται άσχημα γεγονότα που θα συμβούν,όπως η αυτοκτονία της γυναίκας του και εξ'αυτού του λόγου η εγκατάλειψη από τους φίλους του.
Τις “Μάσκες” ο Debussy εμπνεύστηκε από έναν άλλο πίνακα του Antoine Watteau “Le Mezzetin”(1717-1719),,που αναπαριστά έναν θλιμμένο κιθαριστή με το χαρακτηριστικό κουστούμι που μας παραπέμπει στη Commedia dell'arte(Αρλεκίνος χωρίς μάσκα).Στο πρόσωπο του είναι ζωγραφισμένη η απελπισία μέχρι θανάτου για τον χαμένο έρωτα του,που συμβολίζεται από το κρύο πέτρινο άγαλμα της Αφροδίτης που φαίνεται στο πίσω μέρος του πίνακα.
Η πιανίστα και μαθήτρια του τότε του Debussy Marguerite Long,αναφερόμενη στο έργο αυτό κατέληγε μεταξύ άλλων ότι “...« ..ce n'est pas la comédie italienne, mais l'expression tragique de l'existence » .(...”Δεν είναι μια ιταλική κωμωδία αλλά η τραγική έκφραση της ύπαρξης.”)
Το έργο παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στο Παρίσι από τον Ισπανό πιανίστα Ricardo Vines στις 18 Φεβρουαρίου του 1905.
Το ύφος του έργου είναι καταφανώς σκοτεινό μη έχοντας καμμία σχέση με το παιχνιδιάρικο και ελαφρύ ύφος του “χαρούμενου νησιού”.
Γεννήθηκε στην Αλεξ/πολη το 1971.
Ξεκίνησε να μαθαίνει Αρμόνιο αλλά μετά από 2 χρόνια μεταπήδησε στις σπουδές πιάνου και ταυτόχρονα ξεκίνησε τις σπουδές των θεωρητικών της μουσικής. Αποφοίτησε από το Ενιαίο Πολυκλαδικό Λύκειο Αλεξ/πολης το 1988 και ακολούθως έλαβε πτυχίο του τμήματος Ειδίκευσης ‘‘Επιμελητής Κοινωνικής Πρόνοιας’’ του Ενιαίου Πολυκλαδικού Λυκείου το 1989. Από το 1989 σπούδασε στο Μακεδονικό Ωδείο Θεσ/νικης απ’ όπου έλαβε το Πτυχίο Αρμονίας το 1992 με καθηγητή τον Δημήτρη Αθανασιάδη και το πτυχίο Ενοργάνωσης το 1993 με καθηγητή τον
Θεόδωρο Ζαρίμπα. Ταυτόχρονα ολοκλήρωσε τις σπουδές του στο τμήμα Μουσικοπαιδαγωγικής Επιμόρφωσης του Σύγχρονου Ωδείου Θεσ/νικης. Παρακολούθησε μαθήματα Φλάουτου και υπηρέτησε στην Στρατιωτική Μουσική της ΧΙΙ Μεραρχίας στην Αλεξ/πολη ως Φλαουτίστας
από το 1993 έως τον Δεκέμβριο του 1994. Το 1995 δίδαξε μουσική στην Νίψα του Δήμου Τραϊανούπολης ως Επιμορφωτής της Ν.Ε.Λ.Ε. Το 1999 εξέδωσε C.D. με τραγούδια του με τίτλο ‘‘Λευκά Τριαντάφυλλα’’ και το 2000 το δεύτερο προσωπικό του CD με τίτλο ‘‘SOUNDCOLORS’’. Το 2000 έλαβε το Πτυχίο Αντίστιξης με καθηγητή τον Γ. Ιωαννίδη και το 2002 το Πτυχίο Φυγής με τον ίδιο καθηγητή με βαθμό Άριστα. To 2000 συμμετείχε σε ηχογράφηση C.D. για τον Σύλλογο το ‘‘Χαμόγελο του Παιδιού’’, το 2006 σε ηχογράφηση για την θεατρική παράσταση του έργου του Λόρκα “Το σπίτι της Περνάλντα Άλμπα” και το 2008 για τις ‘‘ΒΑΚΧΕΣ’’ του ΕΥΡΙΠΙΔΗ σε σκηνοθεσία του Ν. Ζερβόπουλου και μουσική Β. Μάμμου. To 2011 έγραψε μουσική για την Θεατρική ομάδα «Διδύραμβος» με έργο τον «Φιλάργυρο» του Μολιέρου και σκηνοθέτη την
Μαρία Βίτσα. Από το 1996 έως σήμερα είναι καθηγητής Αρμονίου και θεωρητικών στο Ωδείο «ΦΑΕΘΩΝ» στην Αλεξ/πολη. Κατά καιρούς συμμετείχε σε διάφορες συναυλίες είτε ως μέλος Χορωδίας είτε ως Φλαουτίστας.
Παράλληλα με τις μουσικές του δραστηριότητες ασχολήθηκε με την Πληροφορική και εξειδικεύτηκε στα προγράμματα μουσικής σημειογραφίας «Sibelius» καθώς και στα προγράμματα Cubase κ.α. Κατά το σχολικό έτος 2003 - 04 προσλήφθηκε από την Α΄ βαθμια Εκπαίδευση ως Ωρομίσθιος Εκπαιδευτικός Μουσικός στο 3ο Δημοτικό Φερών, κατά το σχολικό έτος 2004-05 στο Δημοτικό Σχολείο Ν. Χιλής και στο Δημοτικό Σχολείο Μαΐστρου και το 2005-06 στο Δημοτικό Σχολείο Ν. Χιλής και στο 3ο Δημοτικό Αλεξ/πολης. Το 2006 ολοκλήρωσε παγκόσμιο ηλεκτρονικό λεξικό συνθετών έντεχνης μουσικής της περιόδου από το 500 μ.χ. έως και σήμερα.
Το 2009 έγραψε Μουσικό Παραμύθι με τίτλο «ΤΟ ΜΟΥΣΙΚΟ ΔΑΣΟΣ» για παιδιά προσχολικής ηλικίας. Από τον Οκτώβριο του 2008 μέχρι τον Ιούνιο του 2011 διετέλεσε Αρχιμουσικός στο Δήμο Φερών, τον Οκτώβριο του 2011 διετέλεσε Αρχιμουσικός στην Ν. Βύσσα του Δήμου Ορεστιάδας
και το 2012 έως και το 2013 στην Μαΐστρο του Δήμου Αλεξ/πολης.
Τον Ιανουάριο του 2009 έλαβε το Δίπλωμα Σύνθεσης με καθηγητή τον Αθανάσιο Τρικούπη με βαθμό Άριστα. Την ίδια χρονιά δημιούργησε ένα πρωτοποριακό σύστημα μουσικής σύνθεσης του ονόματος του "Oktapus" http://www.youtube.com/watch?v=V0TXUX9pMpA
Τον Απρίλιο του 2010, το έργο του «SOUNDWAVES» για ορχήστρα ερμηνεύτηκε από το New Music Ensemble του Πανεπιστημίου Lakehead του Καναδά στο Οντάριο με Δ/ντη ορχήστρας τον Έλληνα καθηγητή Άρη Καραστάθη.
Το 1997 συμμετείχε στην ίδρυση της Μουσικής Εταιρείας Αλεξ/πολης.
Δημιουργία του
Το πρώτο Ελληνικό site με Έλληνες και Ξένους συνθέτες από το 500 μ.χ. μέχρι σήμερα με πάνω από 2400 συνθέτες. Μικρή αναφορά για την ζωή τους και το έργο τους.
Γεννήθηκε: 10 Ιουνίου, Αθήνα (Ελλάδα) Συνθέτης. Παίζει Πιάνο, Κιθάρα, Ακορντεόν,
Μπουζούκι, Μπαγλαμά και Σαντούρι. Από μικρό παιδί εκτιμά τόσο την κλασσική, όσο
και την λαϊκή κουλτούρα. Το 1967, ξεκινά το πιάνο στο Εθνικό Ωδείο, με
διευθύντρια την σολίστ Ελένη Βαλαχή. Τα εφηβικά του χρόνια είναι χρόνια
συνεχούς περιέργειας και μουσικού πειραματισμού. Παράλληλα με τις κλασσικές
μουσικές σπουδές πειραματίζεται με τα δημοτικά, τα ρεμπέτικα, την έντεχνη
ελληνική μουσική, την pop/rock μουσική, την jazz και την σύγχρονη μουσική. Αυτά
τα χρόνια συνθέτει τα πρώτα μουσικά κομμάτια και τραγούδια. Το 1977, σε ηλικία
18 ετών τελειώνει το λύκειο και ταυτόχρονα ολοκληρώνει τις σπουδές του στο
κλασσικό πιάνο στο Ωδείο Αθηνών. Στη συνέχεια, εγκαθίσταται στο Τορίνο, στη
Βόρειο Ιταλία, για να σπουδάσει πληροφορική. Παράλληλα, εργάζεται ως πιανίστας
και ως καθηγητής πιάνου και αρμονίας. Το 1978, παίρνει το B΄βραβείο στο Διεθνή
Διαγωνισμό της UNESCO για μουσικές συνθέσεις για παιδιά. Το 1981, παράλληλα με
το πανεπιστήμιο, παίρνει δίπλωμα τεχνικής και αυτοσχεδιασμού jazz. Τουλάχιστον
για 20 χρόνια, έχοντας γνωρίσει το μουσικό κύκλωμα της Ιταλίας, αποτραβιέται
στο μουσικό παρασκήνιο και συνθέτει τραγούδια για άλλους καλλιτέχνες και μουσική
για διαφημίσεις, με ψευδώνυμο. Συνεχίζει να συνθέτει και να παίζει την μουσική
του μόνο σε ιδιωτικές ή μικρές συναυλίες έως 40 ατόμων, μέχρι την ηλικία των 54
ετών. Τον Μάιο του 2013 αποφασίζει να παρουσιάσει την μουσική του παγκοσμίως
διαδικτυακά, μέσω SoundCloud (η μεγαλύτερη ιστοσελίδα στον κόσμο για
ανεξάρτητους καλλιτέχνες με 350.000.000 ακροατές) (http://soundcloud.com/fivosvalachis)
και ζωντανά μέσω συναυλιών. Από τον Ιούνιο του 2013, τα 132 από τα 160 κομμάτια
που παρουσιάζει στο SoundCloud μπαίνουν στο top-chart κλασσικής και “μόνο
πιάνο” μουσικής. 2 Σε αυτό το χρονικό διάστημα, παρουσιάζει 5 CD, “Nocturnes
Vol.1”, “A Day In Venice”, “Another Day”, “Color Your Life”, “The Triptych of
Love” τα οποία πωλούνται στο iTunes, στο Spotify και σε άλλες 40 ηλεκτρονικές
εταιρίες μουσικής διανομής. Ταυτόχρονα δίνει 30 συναυλίες στην Ιταλία (Torino,
Milano, Alessandria), 5 στην Ελλάδα (Αθήνα) και στην Αγγλία (Manchester) καθώς
και 5 διαδικτυακές συναυλίες μέσω YouTube (https://www.youtube.com/watch?v=f8vgDpkMqw4).
Το Δεκέμβρη του 2013, καλείται να επενδύσει με την μουσική του το video clip
για τα εγκαίνια του νέου Μουσείου και Πολιτιστικού Κέντρου “Ciputra Artpreneur”
στην Jakarta της Ινδονησίας (https://www.youtube.com/watch?v=cxav5aAf1Oc).
Από τις αρχές του 2014, ευρωπαϊκοί ραδιοφωνικοί σταθμοί, εξειδικευμένοι στην
κλασσική και την νεοκλασική μουσική, αρχίζουν να μεταδίδουν κομμάτια του. Στις
06-08-2014 το μουσικό περιοδικό ARTIFIART.com
δημοσιεύοντας κριτική για το κομμάτι του “The Path. The Heart Decides” μιλάει
για καινούργιο Eric Satie και Μάνο Χατζιδάκι. Το Δεκέμβριο του 2014, σαν
επικεφαλής του φιλανθρωπικού project “ColorYourLife” παρουσιάζει συνθέσεις του,
εκτελεσμένες από 10 διαφορετικούς καλλιτέχνες από όλο τον κόσμο και οι
συνολικές εισπράξεις δωρίζονται στους “Γιατρούς Χωρίς Σύνορα – MSF". Τον
Φεβρουάριο του 2015, το Επιγραφικό και Νομισματικό Μουσείο του αναθέτει, την
σύνθεση ενός τριπτύχου, με θέμα “Antinoos – The Triptych of Love”, για την
μουσική εκδήλωση των εγκαινίων της έκθεσης “Πατρίc Αντίνοον Θεόν”, στο πλαίσιο
του εορτασμού της Διεθνούς Ημέρας Μουσείων υπό την Αιγίδα του International
Council of Museum (icom.museum). Το έργο παρουσιάζεται ζωντανά στο Ιλίου
Μέλαθρον στις 19 Μαίου 2015 και επαναλαμβάνεται με πιάνο, κουαρτέτο εγχόρδων,
υψίφωνο και βαρύτονο της Λυρικής Σκηνής στις 22 Δεκέμβρη 2015, με την χορηγία
και βιντεοσκόπηση της ΕΡΤ (https://www.youtube.com/watch?v=zH0FG2woeCo).
Τον Μάρτιο του 2015, το «Dictionary of Composers” τον συμπεριλαμβάνει στους
Έλληνες συνθέτες νεοκλασικής μουσικής (http://listofcomposers.blogspot.gr/2014/07/valachis-fivos-
1959.html))
Τον Μάιο του 2015, στο Επιγραφικό και
Νομισματικό Μουσείο παρουσιάζει την σύνθεσή του για τη μουσική επένδυση της
έκθεσης “Όθεν Αργύρου Εστί Γενέθλη. Αρχαϊκή Νομισματοκοπία της Αθήνας.
Μεταλλεία, Μέταλλα και Νομίσματα” που διήρκεσε μέχρι 31 Δεκεμβρίου 2015 (www.enma.gr).
Τον Ιούλιο του 2015 του ανατίθεται από τον Ιταλικό Σύλλογο Αρμενίων η σύνθεση
πρωτότυπης μουσικής για το ντοκιμαντέρ "A come Armenia" το οποίο θα
προβληθεί στο Φεστιβάλ Βενετίας 2016 με θέμα την Γενοκτονία των Αρμενίων. Τον
Νοέμβριο του 2015 γιορτάζει 3.000.000 ακροάσεις στο SoundCloud. Τον Ιανουάριο
του 2016, προσκαλείται στο “Piano City Milano 2016”, 20-22 Μαΐου 2016,
(pianocitymilano.it) στο οποίο συμμετέχουν καλλιτέχνες της νεοκλασικής μουσικής
όπως Luigi Einaudi, Michael Nyman κλπ. Τον Φεβρουάριο του 2016, τιμάται με το
2ο βραβείο στο διεθνές φεστιβάλ “2016 Gray’s Reef Ocean Film Festival”,
“Emerging Filmmakers Competition” section. Μουσική επένδυση στο βίντεο “Marine
Protected Areas In Motion”, παραγωγής του "Ελληνικού Κέντρου Θαλασσίων
Ερευνών” και του “Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών" (https://www.youtube.com/watch?v=7hciPgbZiNQ).
Τον Απρίλιο του 2016 παρουσιάζει ζωντανά στο Επιγραφικό και Νομισματικό Μουσείο
(Ιλίου Μέλαθρον) πρωτότυπες συνθέσεις και τραγούδι του σε μουσική εκδήλωση που
πλαισίωσε την εναρκτήρια εσπερίδα της Διεθνούς Διημερίδας Νομισματικής, 20-21
Απριλίου 2016, αφιερωμένης στην μνήμη της της Νομισματολόγου και Επίτιμης
Διευθύντριας του Νομισματικού Μουσείου, Μάντως Οικονομίδου, υπό την Αιγίδα του
Προέδρου της Δημοκρατίας.
Τον Απρίλιο του 2016 καλείται να συμμετέχει με πρωτότυπες συνθέσεις του στην
εκδήλωση "Το υπέρτατο νόημα της δόξας - Οι Ολυμπιακοί αγώνες στο φως της
πινδαρικής ποίησης". Η εκδήλωση θα γίνει Ιούλιο του 2016, στο πλαίσιο των
εορτασμών για τους Ολυμπιακούς αγώνες της Βραζιλίας."
Εγραψαν για το The Path. The Heart Decides Οι νυχτόβιες σειρήνες του Φοίβου Βαλαχή
Οι
Έλληνες συνθέτες υπάρχουν ακόμα. Δε μιλάμε για μουσικούς που παίζουν
διαθέτοντας μεγάλη τεχνική κατάρτιση ύμνους του μουσικού παρελθόντος,
ούτε για εκείνους που επιχειρούν να δημιουργήσουν φήμη γύρω από το
πρόσωπό τους, κερδίζοντας χρήμα από πιασάρικα κομμάτια που θα ακουστούν
σε νυχτερινά κέντρα και ραδιοφωνικούς σταθμούς. Αναφερόμαστε στους
λίγους εκείνους που είναι σκορπισμένοι στο αχανές σύγχρονο μουσικό
στερέωμα και θα πρέπει να πασχίσεις μέχρι να τους βρεις. Ωστόσο όπως και
σε οποιοδήποτε άλλο κυνήγι θησαυρού η ικανοποίηση μας όταν
ανακαλύπτουμε εν τέλει ένα μουσικό μαργαριτάρι είναι πράγματι
απερίγραπτη.
Ένας τέτοιος συνθέτης είναι και ο
Φοίβος Βαλαχής, ο οποίος πραγματικά μας εξέπληξε με τον πλέον θετικό
τρόπο με τη σύνθεση του «The Path The Heart Decides», η οποία θυμίζει
κάτι από Eric Satie με μία δόση λιτής μίνιμαλ μαγείας στα χνάρια του
μεγάλου Έλληνα συνθέτη Μάνου Χατζιδάκι.
Καθίστε
αναπαυτικά, γεμίστε την κούπα σας με ζεστό καφέ. Δώστε το χέρι σας στις
νυχτόβιες σειρήνες του Βαλαχή και αφεθείτε στο χορό τους. Έχει τη δύναμη
η μουσική αυτού του συνθέτη να σου ευφράνει την ψυχή. Και μας δίνει η
τέχνη μια δυσεύρετη και πολυπόθητη ευκαιρία όταν φτάνει σε τέτοια
επίπεδα ποιότητας. Μας δίνει την ευκαιρία να επαναπροσδιορίσουμε όσα
επιθυμούμε, να θυμηθούμε τα κίνητρά μας και να αναλογισθούμε τη δράση
μας. Η τέχνη είναι ένας γλυκός οδηγός και ο χορός των σειρήνων
σαγηνευτικός.
